ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙ

 

 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ

 Καλεσμένοι από το εξωτερικό

Εουζέμπι Αγιένσα (Φιγέρας, 1967). Απόφοιτος κλασικής φιλολογίας και διδάκτορας φιλολογίας νεολατινικών (ρομανικών) γλωσσών, είναι αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και της Βασιλικής Ακαδημίας Γραμμάτων της Βαρκελώνης. Έχει δημοσιεύσει πολυάριθμες εργασίες σχετικά με τις ισπανοελληνικές σχέσεις στο πεδίο της ιστορίας και των γραμμάτων και, ειδικότερα, σχετικά με την καταλανική παρουσία στην Ελλάδα κατά τον 14° αιώνα. Διευθύνει τον Τομέα Εκπαιδευτικών Δραστηριοτήτων της αρχαίας ελληνικής αποικίας Εμπούριες, ο οποίος υπάγεται στη Γραμματεία Εκπαίδευσης της Περιφέρειας της Καταλονίας (Generalitat de Catalunya).

HectorbyDanielaΈκτορ Αμπάντ Φασιολίνσε (Μεδεγίν, 1958). Κολομβιανός συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος. Τιμήθηκε δύο φορές, το 1998 και το 2006, με το Εθνικό Βραβείο Δημοσιογραφίας «Σιμόν Μπολίβαρ» στην κατηγορία του άρθρου γνώμης. Το 2000, το μυθιστόρημά του Basura κέρδισε το Πρώτο Βραβείο Casa de América Καινοτόμου Αμερικανικής Πεζογραφίας. Το 2004, το μυθιστόρημά του Angosta βραβεύτηκε στην Κίνα ως το Καλύτερο Ξένο Μυθιστόρημα της Χρονιάς. Το 2006 κέρδισε μια υποτροφία της DAAD (Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών) και πέρασε ένα χρόνο στο Βερολίνο. Τον Νοέμβριο του 2006 δημοσίευσε το πλέον προβεβλημένο βιβλίο του, El olvido que seremos, όπου αναβιώνει την ιστορία και τις συνθήκες της δολοφονίας του πατέρα του, δόκτορος Έκτορ Αμπάντ Γκόμες, βιβλίο το οποίο τιμήθηκε με βραβεία στη Λισαβόνα και την Ουάσινγκτον. Σήμερα είναι αρθρογράφος και σύμβουλος της σύνταξης στην εφημερίδα El Espectador. Συνεργάζεται επίσης με την El País της Μαδρίτης, την NZZ της Ζυρίχης και άλλα εγχώρια και διεθνή έντυπα. Τα μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, μεταξύ αυτών στα αγγλικά, τα πορτογαλικά, τα ιταλικά, τα κινεζικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά.

O Χουάν Βιγιόρο (Πόλη του Μεξικού,1956) σπούδασε κοινωνιολογία στο Αυτόνομο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο (UAM ) του Μεξικού. Είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Διετέλεσε μορφωτικός ακόλουθος της Πρεσβείας του Μεξικού στην  Ανατολική Γερμανία (1981-1984),  διευθυντής του ένθετου La Jornada Semanal της εφημερίδας La Jornada (1995-1998) και συνεργάστηκε με διάφορα περιοδικά, εφημερίδες και ένθετα. Δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια στην Ισπανία, το Μεξικό και τις ΗΠΑ, στο Ίδρυμα Γαμπριέλ Γαρσία Μάρκες για τη Νέα Ιβηροαμερικανική Δημοσιογραφία και υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου για την απονομή του Βραβείου  δημοσιογραφίας Γαμπριέλ Γαρσία Μάρκες. Ο Χουάν Βιγιόρο ασκεί ακαταπόνητα κριτική στα κοινωνικά δίκτυα από πολλές απόψεις και γενικότερα όσον αφορά τη χειραγώγηση μέσω της πληροφορίας απo ψηφιακά μέσα. Λάτρης του ποδοσφαίρου και του ροκ, διεύθυνε το ραδιοφωνικό πρόγραμμα El lado oscuro de la luna (1977-1981) και συμμετείχε με το συγκρότημα Café Tacuba στην ηχητική επένδυση της ταινίας Vivir mata, του Nicolás Echevarría. Για το λογοτεχνικό και δημοσιογραφικό του έργο έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Xavier Villaurrutia, το Βραβείο Μετάφρασης Cuauhtémoc, το Herralde μυθιστορήματος, το Premi Ciutat de Barcelona, το Διεθνές Βραβείο Δημοσιογραφίας Manuel Vázquez Montalbán, κ.ά.

Ο Χόρχε Γαλάν (1973, Ελ Σαλβαδόρ) έχει δημοσιεύσει τα έργα: Noviembre (Tusquets, 2016), Medianoche del mundo (Visor 2016), La habitación al fondo de la casa (Planeta MX, 2016), El círculo (Visor), El estanque colmado (Visor), Los otros mundos (Alfaguara infantil), La ciudad (Pre-Textos), El premio inesperado (Alfaguara-παιδικά), Breve historia del Alba (Ediciones Rialp). To 2016, τιμήθηκε με το Βραβείο της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας για το μυθιστόρημά του Noviembre. Επίσης έχει τιμηθεί με το Βραβείο  Casa de América λατινοαμερικανικής ποίησης, Μαδρίτη 2016, και το Ιβηροαμερικανικό βραβείο ποίησης Jaime Sabines για εκδοθέν έργο, Μεξικό, 2012, το Διεθνές Βραβείο Antonio Machado, Μαδρίτη, 2009, το Βραβείο Ποίησης Adonáis, Μαδρίτη, 2006, καθώς και με το κρατικό βραβείο της χώρας του, τόσο για την ποίηση όσο και για το παιδικό διήγημα. Το μυθιστόρημά του La habitación al fondo de la casa έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και εκδοθεί από τους εκδοτικούς οίκους Mondadori στην Ιταλία και Penguin Randon House στη Γερμανία.

Ο Σαντιάγο Γκαμπόα (Μπογκοτά, 1965). Σπούδασε Φιλολογία στο Χαβεριανό Πανεπιστήμιο της Μπογκοτά. Στη συνέχεια, έφυγε για την Ευρώπη και έζησε στη Μαδρίτη, όπου πήρε το πτυχίο της Ισπανικής Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο Complutense, και στο Παρίσι, όπου σπούδασε Κουβανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα Páginas de vuelta, Perder es cue-ction de método γυρίστηκε σε ταινία από τον σκηνοθέτη Σέρχιο Καμπρέρα και έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά με τον τίτλο Το να χάνεις είναι ζήτημα μεθόδου, εκδ. Opera), Tragedia del hombre que amaba en los aeropuertos, Vida feliz de un joven llamado Esteban, El cerco de Bogotá, El síndrome de Ulises· (φιναλίστ για το βραβείο Rómulo Gallegos, για το βραβείο Médicis για το καλύτερο ξένο μυθιστόρημα στη Γαλλία και για το βραβείο Casino de Póvoa στην Πορτογαλία), Hotel Pekín και Necrópolis (βραβείο La Otra Orilla). Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε δεκαεπτά γλώσσες.

Ο Πάμπλο Γκουτιέρεθ γεννήθηκε το 1978 στην Ουέλβα, στην περιοχή της Ανδαλουσίας. Σπούδασε δημοσιογραφία στη Σεβίλλη και για κάποιο διάστημα άσκησε το επάγγελμα. Έχει δημοσιεύσει ένα θεατρικό έργο. Έχουν εκδοθεί τα μυθιστορήματά του Rosas, restos de alas y otros relatos (2008, εμπλουτισμένη ανατύπωση το 2011), Nada es crucial (2010) που απέσπασε το Βραβείο Ojo Crítico de Narrativa και Democracia (2012). Σύμφωνα με το περιοδικό Granta συγκαταλέγεται μεταξύ των καλύτερων νέων πεζογράφων της σύγχρονης λογοτεχνικής σκηνής στην Ισπανία. Μέχρι σήμερα έχει δεχτεί τα ομόφωνα εγκώμια της κριτικής. Το 2011 βρέθηκε στη βραχεία λίστα του Βραβείου Narrativa Breve Ribera del Duero για το βιβλίο του Ensimismada correspondencia. Το πιο πρόσφατο είναι το μυθιστόρημα Τα ανατρεπτικά βιβλία (πρωτότυπος τίτλος: Los libros repentinos) που κυκλοφόρησε το 2015 από τον οίκο Seix Barral. Ο ίδιος είναι καθηγητής λογοτεχνίας σ’ ένα ινστιτούτο του Σανλούκαρ της Μπαραμέδα (Κάδιθ). Διατηρεί ιστολόγιο με την ονομασία «Το επίθετο σκοτώνει»(www.eladjetivomata.blogspot.com).

H Μερθέδες Θεμπριάν (Mαδρίτη, 1971) έχει δημοσιεύσει ποίηση, πεζογραφία και δοκίμιο. Το βιβλίο της La nueva taxidermia (Mondadori, 2011) επελέγη το 2012 στον τελικό κατάλογο για το βραβείο Tigre Juan. Διηγήματά της, ποιήματα και δοκίμια έχουν δημοσιευθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά Revista de Occidente, Eñe-revista para leer, Diario de Poesía, Quimera και Poetry London. Συνεργάζεται τακτικά με το ηλεκτρονικό περιοδικό Letras Libres (Ισπανία) και με τα ένθετα El Viajero και Babelia της El País. Επίσης, έχει μεταφράσει στα ισπανικά έργα των a Ζορζ Περέκ, Alan Sillitoe και Miranda July. Η μετάφρασή της του έργου Το υποσύνηθες του Περέκ τιμήθηκε το 2008 με το βραβείο Mots Passants του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, ως η καλύτερη μετάφραση από τα γαλλικά.   Ήταν υπότροφος συγγραφέας λογοτεχνίας στη Residencia de Estudiantes της Mαδρίτης και στην Academia de España στη Ρώμη, και εσωτερική υπότροφος συγγραφέας στο Civitella Ranieri Center και στo Santa Maddalena Foundation. Έχει Master Ισπανικών Σπουδών από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια (ΗΠΑ). Το 2018, θα είναι η προσκεκλημένη εκδότρια των εκδόσεων Caballo de Troya (Penguin Random House).

Η Σάνατ Καράσα είναι ταξιδιώτισσα, εκπαιδεύτρια, αφηγήτρια και ποιήτρια. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι-Κάνσας και δίνει παραστάσεις στη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Είναι εσωτερική υπότροφος συγγραφέας του Westchester Community College της Νέας Υόρκης από το 2016. Το καλοκαίρι του 2017 προσεκλήθη να συμμετάσχει στο πρόγραμμα Dropping Seeds του Centro Studi e Documentazione della Cultura Armena και του Venice Art Factory, στη Βενετία. Το 2014 έλαβε την υποτροφία Nebrija για δημιουργούς από το Instituto Franklin του Πανεπιστημίου του Alcalá de Henares της Ισπανίας. Αρθρογραφεί στο La Bloga του Smithsonian Latino Center, στο Periódico de Poesía, στο λογοτεχνικό περιοδικό Monolito και στο περιοδικό Zona de Ocio.  Τα έργα της Sílabas de viento, Ocelocíhuatl, Conjuro και Lo que trae la marea έχουν τύχει σημαντικής αναγνώρισης. Άλλα της έργα είναι: Lágrima roja, Le sillabe del vento, Sin preámbulos, Donde la luz es violeta, Tinta negra, Noche de colibríes, Corazón pintado. Έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, ελληνικά, πορτογαλικά, χιντί, τουρκικά και νάγουατλ. Το 2013 κατέλαβε την πρώτη θέση μεταξύ των δέκα καλύτερων ισπανόφωνων βορειοαμερικανών συγγραφέων από την ιστοσελίδα LatinoStories.com.  Η Σάνατ Καράσα συμμετέχει από το 2013 στην κριτική επιτροπή για την απονομή των βραβείων José Martí Publishing Awards της The National Association of Hispanic Publications (NAHP).  Από το 2012 διοργανώνει τον National Poetry Month (NaPoMo) για λογαριασμό της Con Tinta Literary Association.

Η Ρακέλ Λόπεθ Κασκάλες γεννήθηκε εν έτει 1968 και είναι ακόμα εν ζωή.  Μεγάλωσε μεταξύ παραμυθιών, σταυροβελονιάς και ριζόγαλου (άλλα της αρέσαν πιο πολύ κι άλλα λιγότερο). Από το 1991, η δουλειά της είναι να διηγείται ιστορίες, να δίνει μαθήματα και διαλέξεις για να μπορεί να συζητάει, να μαθαίνει, να φαντάζεται, να φιλοσοφεί, να πειραματίζεται και κυρίως να «μυρικάζει» ιστορίες. Έχει γράψει τα βιβλία: Amantes amados (2013) και Veintisiete abuelos son demasiados (2014). Για αυτό το δεύτερο τιμήθηκε με το XXXII Βραβείο παιδικής λογοτεχνίας Vila de Ibi. Ορισμένες από τα θεάματα που έχει παρουσιάσει είναι: Una hora con Mario (1993), Entre mujeres (2006), Una historia con receta (2008), Dime por qué (2010), El viaje del didgeridoo (2011), Amantes Amados (2011), Amores, desamores y otros remedios (2012), Cuentos de la luz apagada (2015) και Verbena (2016).

Ο Ζοζέ Λουίς Πεϊσότο γεννήθηκε το 1974 στο Γκαλβέιας, ένα χωριό της επαρχίας Αλεντέζου της Πορτογαλίας. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Σύγχρονων Γλωσσών και Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Nova της Λισαβόνας. Τα μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες. Γράφει, επίσης, ποίηση, στίχους, θέατρο και ταξιδιωτική λογοτεχνία. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του Νεκροταφείο πιάνων (μτφ. Αθηνά Ψυλλιά, Ελληνικά Γράμματα, 2009) Βιβλίο (μτφ. Αθηνά Ψυλλιά, εκδόσεις Κέδρος, 2015) και Γκαλβέιας (μτφ. Αθηνά Ψυλλιά, Κέδρος, 2016), καθώς και η συλλογή Ποιήματα (μτφ. Νίκος Πρατσίνης, Γαβριηλίδης, 2013). Το 2001 τιμήθηκε με το σημαντικό πορτογαλικό βραβείο Ζοζέ Σαραμάγκου για το μυθιστόρημά του Nenhum Olhar (Κανένα βλέμμα) και το 2016 με το λογοτεχνικό βραβείο OCEANOS 2016 για το μυθιστόρημά του Γκαλβέιας.

 JuanviTes0Χουάν Βιθέντε Πικέρας (Λος Δούκες δε Ρεκένα, Βαλένθια, 1960). Ποιητής, σεναριογράφος, μεταφραστής και καθηγητής ισπανικών. Διετέλεσε Διευθυντής Σπουδών του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας και τώρα κατέχει την ίδια θέση στο Ινστιτούτο Θερβάντες στο Αλγέρι. Το έργο του περιλαμβάνει τις ποιητικές συλλογές La palabra cuando (Βραβείο José Hierro), La latitud de los caballos (Βραβείο Antonio Machado), Aldea (Βραβείο Κριτικών της Βαλένθια και Βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ Μεδεγίν), La hora de irse (Βραβείο Jaén) και Yo que tú (Εγχειρίδιο γραμματικής και ποίησης). Οι ποιητικές συλλογές Αθήνα (Βραβείο Loewe) και Τι κάνω εγώ εδώ έχουν εκδοθεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδη σε μετάφραση Κώστα Βραχνού. Το 2012 κέρδισε το Βραβείο Manuel Alcántara για το ποίημά του Το άδειο δωμάτιο, στη μνήμη του φίλου και δασκάλου του, Κάρλος Εντμούντο δε Όρυ. 

Η Άδα Σάλας γεννήθηκε στο Κάθερες, το 1965. Το 1987 τιμήθηκε με το ποιητικό βραβείο Juan Manuel Rozas για το έργο της Arte y memoria del inocente (1988). Για το βιβλίο της Variaciones en blanco (1994) τιμήθηκε με το IX Βραβείο Hiperión”. Το 1997 εκδόθηκε το έργο της La sed, και το 2003, το Lugar de la derrota (και τα δύο από τις εκδόσεις Hiperión). Την ίδια χρονιά εκδίδεται το Noticia de la luz (Escuela de Arte de Mérida). En 2005 εκδίδεται ένα πεζογραφικό της έργο: το Alguien aquí. Notas acerca de la escritura poética (Hiperión). Το 2008 για το έργο της Esto no es el silencio (Hiperión) λαβαίνει το XV Βραβείο “Ricardo Molina”– της Πόλης της Κόρδοβας. Με τον τίτλο No duerme el animal (Hiperión, 2009) συγκεντρώνονται τα πρώτα της τέσσερα βιβλία. En 2011, εκδίδεται το El margen, el error, la tachadura. Notas acerca de la escritura poética (Diputación de Badajoz), που είχε λάβει το Βραβείο Δοκιμίου Fernando Pérez, το 2010. Το 2013, οι εκδόσεις Pre-Textos δημοσιεύουν το Limbo y otros poemas. Σε συνεργασία με τον ζωγράφο Jesús Placencia εκδίδει το έργο Ashes to Ashes (2010, Editora Regional de Extremadura) και Diez mandamientos (2016, La Oficina). Ο εκδοτικός οίκος Fondo de Cultura Económica (FCE) εξέδωσε πρόσφατα μια ανθολογία με ολόκληρο το μέχρι στιγμής έργο της (ποίηση και δοκίμιο) με τίτλο Escribir y borrar. Από κοινού με τον Juan Abeleira έχει μεταφράσει στα ισπανικά τα έργα του Robert Desnos A la Mystérieuse και Les ténèbres (ισπανικά εκδ. Hiperión).

Ραούλ Σουρίτα γεννήθηκε στη Χιλή (1950) από μητέρα ιταλικής καταγωγής. Επηρεάστηκε από τη Θεία Κωμωδία του Δάντη που η ιταλίδα γιαγιά του τού διάβαζε κατά την παιδική του ηλικία. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Φεδερίκο Σάντα Μαρία (Βαλπαραίσο). Το πραξικόπημα του Αουγούστο Πινοσέτ έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στο έργο του, καθώς διώχθηκε από το δικτατορικό καθεστώς. Στα πιο σημαντικά έργα του περιλαμβάνονται οι συλλογές Καθαρτήριο (1979), Αντιπαράδεισος (1981), Ο παράδεισος είναι άδειος (1984), Η νέα ζωή (1994), Σουρίτα (2002). Έχει λάβει, μεταξύ άλλων, τα Βραβείο Πάμπλο Νερούδα (1988), το Βραβείο Χοσέ Λεσάμα Λίμα (2006) και το Ιβηροαμερικάνικο Βραβείο Ποίησης Πάμπλο Νερούδα (2016). Το έργο του έχει μεταφρασθεί σε διάφορες γλώσσες.

ΜΟΥΣΙΚΟΙ

Ο Χουάν Γρανάδος, τσιγγάνος τραγουδιστής του φλαμένκο,  γεννήθηκε στη Χερές δε λα Φροντέρα (Κάδιξ), την 1η Ιανουαρίου του 1976 και μεγάλωσε στη συνοικία Plazuela, όπου απέκτησε το ενδιαφέρον του για την τέχνη του φλαμένκο. Στα οκτώ του χρόνια άρχισε τη στοιχειώδη εκπαίδευσή του Ωδείο Joaquín Villatoro της Χερές. Τότε διαπίστωσε ότι πέραν από τη μεγάλη του αγάπη για την κιθάρα, τον ενδιέφερε και το τραγούδι φλαμένκο. Η κιθάρα ήταν ο μίτος της Αριάδνης που τον οδήγησε πλησίστιο στο τραγούδι και τον βόηθησε να αποκτήσει μεγαλύτερη δεξιοτεχνία και έλεγχο της φωνής του. Η πορεία του στη ζωή είναι γεμάτη από μελέτη, εγγραφές και παραστάσεις από τα ταμπλάος μέχρι και τα πιο σημαντικά φεστιβάλ φλαμένκο.

Σεμπαστιάν  Ροσέντι.  Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, το 1971, σε μια δύσκολη περίοδο για την Αργεντινή εξαιτίας του στρατιωτικού πραξικοπήματος. Σε ηλικία 10 ετών ξεκινά  μουσικές σπουδές  και ξεκινά να παίζει σε διάφορα μουσικά σχήματα. Στη Jazz ξεκίνησε τις σπουδές του με καθηγητή τον Sergio Mandel. Κατόπιν, στη Γερμανία συνεχίζει τις σπουδές στη Σχολή Λάτιν Κρουστών του Μονάχου. Σπουδάζει στο Instituto Drummer Focus όπου και ειδικεύεται σε μοντέρνες μεθόδους. Επιστρέφοντας στην Αργεντινή ανοίγει ένα μικρό στούντιο ηχογράφησης όπου αρχικά πειραματίζεται στην ηχογράφηση  του ήχου των κρουστών στο στούντιο. Παίρνει μέρος  σε διάφορα σχήματα του νέου κύματος στην Αργεντινής, και συμμετέχει σε συναυλίες και μεγάλες περιοδείες, σε σχήματα διαφορετικών οργανικών σχηματισμών που παίζουν funk, soul, jazz, bossa nova και rock. Σήμερα, είναι καθηγητής στο Instituto CEA και παραδίδει μαθήματα στη δική του αίθουσα ηχογράφησης, στηριζόμενος στις δικές του διδακτικές μεθόδους, χάρη στις οποίες δημιουργεί πρόσφατα το βιβλίο του Τecnicas del Tambor y Conocimientos Musicales  για τις μουσικές Εκδόσεις  Isuku Verlag. To βιβλίο θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου που έχει προγραμματιστεί για τη Δευτέρα 19/6  μέσα στα πλαίσια του Φεστιβάλ ΛΕΑ, στην  Αθήνα.

Ο Τουζέπ Τέρου (Λεσκάλα, 1951) θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του λεγόμενου Νέου Τραγουδιού (Nova Cançó), ενός κινήματος που γεννήθηκε στην Καταλωνία μετά το θάνατο του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο. Έχει μελοποιήσει τόσο Καταλανούς όσο Έλληνες ποιητές και έχει τραγουδήσει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης και της Αμερική. Βλ. την ιστοσελίδα του www.joseptero.com

Ο Αλέξανδρος Τεφαρίκης  γεννημένος στη Χιλή, με ελληνική καταγωγή, είναι ένας διακεκριμένος διεθνώς κιθαρίστας, με υπερδωδεκαετή σταδιοδρομία ως ερμηνευτής και συνθέτης. Εντάσσει στη μουσική του διάφορες τεχνοτροπίες που εστιάζονται στη μείξη ακουστικής και ηλεκτρονικής μουσικής δημιουργώντας διάφορα σχέδια και συγκροτήσεις πρωτοποριακής μουσικής. Κατά τη σταδιοδρομία του έχει ασχοληθεί από τη μουσική παραγωγή μέχρι τη σύνθεση μουσικής για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

 

Στην Ελλάδα

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ & ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΣ 

Andresco-Víctor Ο Βίκτορ Αντρέσκο (Μαδρίτη, 1966) είναι συγγραφέας, μεταφραστής, παραγωγός και διαχειριστής πολιτιστικών εκδηλώσεων. Είναι πτυχιούχος Σλαβικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κομπλουτένσε της Μαδρίτης. Έχει επίσης κάνει σπουδές δημοσιογραφίας και υπήρξε μαθητής κινηματογραφικής αφήγησης του Φρανκ Ντάνιελ στο Metropolis/Berlin του Πανεπιστημίου Νότιας Καλιφόρνιας το 1994. Επί εικοσαετία εργάστηκε ως κριτικός λογοτεχνίας στις εφημερίδες ABC Cultural και El País και συνεργάστηκε σε μέσα κύρους όπως το Letra Internacional. Έχει μεταφράσει και επιμεληθεί κλασικούς και σύγχρονους ρώσους συγγραφείς. Στον οπτικοακουστικό τομέα ξεχωρίζουν συνεργασίες όπως στην σειρά Alquibla του Χουάν Γκοϊτισόλο και Ραφαέλ Καρραταλά για την ισπανική κρατική τηλεόραση, στις μεγάλου μήκους ταινίες Asaltar los cielos και Extranjeros de sí mismos των Ριόγιο και Λόπεθ-Λινάρες, όπως και πολλά σενάρια για ντοκυμαντέρ και ταινίες μυθοπλασίας. Από το 2004 εργάζεται στο Ινστιτούτο Θερβάντες και έχει διευθύνει παραρτήματα της Μόσχας, του Μιλάνου και της Αθήνας, όπου ζει σήμερα. Το 2002 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, Los clavos del cielo και το 2003 κέρδισε το Βραβείο Sial/NobelΠεζογραφίας με την ανθολογία διηγημάτων El rey del mundo. Το 2008 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του A buenas horas cartas de amor (εκδ. Norma).

Angelis-Dimitri_X8A3155-c-(2)Δημήτρης Αγγελής (Αθήνα 1973). Ποιητής και δοκιμιογράφος, Διδάκτωρ Φιλοσοφίας. Διετέλεσε διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Νέα Ευθύνη» (2010-2013) ενώ σήμερα κατέχει την ίδια θέση στο περιοδικό «Φρέαρ». Βιβλία: Για τη συγγραφή (δοκίμιο, 1998), Φιλομήλα (ποίηση, 1998), Ένας ακόμη θάνατος (ποίηση, 2000), Τελευταίο καλοκαίρι (διηγήματα, 2002), Μυθικά νερά (ποίηση, 2003), Αισθητική βυζαντινή (μελέτη, 2004), Επέτειος (ποίηση, 2008), Με το περίστροφο του Μαγιακόφσκι (συζήτηση περί ποίησης με τον Δ. Ελευθεράκη και τον Σ, Πολενάκη, 2010), Επαληθεύοντας τη νύχτα (ποίηση, 2010), Ένα ελάφι δακρύζει πάνω στο κρεβάτι μου (ποίηση, 2015). Το Βιβλίο του Επέτειος, που έχει επίσης εκδοθεί και στα ισπανικά (Aniversario, Valparaíso Ediciones, 2014) βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Βραβείο Λ. Πορφύρα.

Κώστας Βραχνός (Καλαμάτα 1975). Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Σαλαμάνκα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «El hambre del cocinero» και «Encima del subsuelo» και το δοκίμιο «Το μυστήριο ως πρόβλημα». Έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, τους Ισπανούς ποιητές Κάρλος Εντμούντο δε Όρυ, Χουάν Βιθέντε Πικέρας και Μιγκέλ Λαμπορδέτα. Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί στο περιοδικό «Ευθύνη» ενώ αρθρογραφεί και για το περιοδικό «Φρέαρ».

Sapfo0 Σαπφώ Διαμάντη Καθηγήτρια, μεταφράστρια λογοτεχνίας και διερμηνεύς. Εργάστηκε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και στο Κέντρο Voltaire. Έχει μεταφράσει και σχολιάσει πολυάριθμα λογοτεχνικά, ποιητικά και φιλοσοφικά έργα, μεταξύ ελληνικών, γαλλικών και ισπανικών. Έχει επίσης μεταφράσει θέατρο και έχει συνεργαστεί ως μεταφράστρια και αρθρογράφος με έγκριτα περιοδικά. Έχει δώσει διαλέξεις σε διάφορα κέντρα πολιτισμού και μετάφρασης και σε εκδηλώσεις γύρω από το βιβλίο, εντός και εκτός συνόρων. Ως διερμηνεύς, έχει συνεργαστεί με πολλά γραφεία διερμηνέων, φορείς και οργανισμούς στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

MartaSilvaDiosSanzΗ Μάρτα Σίλβια Διος Σανς είναι φιλόλογος, πτυχιούχος των Πανεπιστημίων του Μπουένος Άιρες και της Αθήνας και αυτή τη στιγμή κάνει διδακτορικό σχετικά με το έργο του Παπαδιαμάντη και τις μεταφράσεις του στα ισπανικά. Έχει συμμετάσχει σε πολλά σεμινάρια και έχει παρουσιάσει τα αποτελέσματα των ερευνών της σε διάφορα συνέδρια. Έχει γράψει βιβλία που έχουν εκδοθεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αργεντινή και άρθρα που έχουν δημοσιευτεί σε εξειδικευμένα περιοδικά. Έχουν επίσης εκδοθεί μεταφράσεις της από τα ισπανικά στα ελληνικά και από τα ελληνικά στα ισπανικά

Χρήστος Κλαίρης (Κωνσταντινούπολη, 1941). Καθηγητής γενικής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο René Descartes-Paris V, διευθυντής του Εργαστηρίου Γλωσσολογικής Θεωρίας και Περιγραφής (THEDEL) του ίδιου Πανεπιστημίου, και αντιπρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Λειτουργικής Γλωσσολογίας (SILF). Δίδαξε ελληνικά και γενική γλωσσολογία στη Χιλή (1970-1976). Οι έρευνές του στις γλώσσες της Παταγονίας και της Γης του Πυρός τον οδήγησαν το 1972 στην ίδρυση του Κέντρου Έρευνας Ιθαγενών Γλωσσών στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Βαλπαραΐσο, το οποίο και διηύθυνε μέχρι το κλείσιμο του μετά το πραξικόπημα. Συνέχισε τις έρευνές του για τις γλώσσες υπό εξαφάνιση στη Γαλλία, σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) και με Πανεπιστήμια της Λατινικής Αμερικής. Το 1987 δημοσίευσε την πρώτη πλήρη περιγραφή της αμερινδιάνικης γλώσσας καβάσκαρ (El qawasqar, Lingüística fueguina, Teoría y descripción). Στα ελληνικά κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του «Θέματα Γενικής Γλωσσολογίας», ενώ αρκετά έργα του έχουν εκδοθεί στα γαλλικά.

Κλάουδια Κοστάνσο Δαλάτση. Ουρουγουανή εκ γενετής, Βραζιλιάνα εξ υιοθεσίας και Ελληνίδα εξ επιλογής, Δόκτωρ Συγκριτικής Φιλολογίας και σήμερα Καθηγήτρια Ισπανοαμερικανικής Λογοτεχνίας στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, στην Πάτρα. Κυριότερα έργα της είναι το Algunas recurrencias en las Literaturas Iberoamericanas (σχετικά με τη Θεωρία της Λογοτεχνίας και τις Ιβηροαμερικανικές Λογοτεχνίες) και Meandros Iberoamericanos (περί της σχέσεως μεταξύ των Ιβηροαμεικανικών Λογοτεχνιών και της Ελληνικής Φιλολογίας).

Η Νατάσα Λάμπρου γεννήθηκε στην Αθήνα (1971), είναι πτυχιούχος του τμήματος Ισπανικής Γλώσσας και Πολιτισμού του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου, και έχει κάνει μεταπτυχιακό στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με κατεύθυνση Μετάφραση, Επικοινωνία και Εκδοτικός Χώρος. Έχει κάνει το εργαστήρι μετάφρασης (από ελληνικά προς ισπανικά) του Ινστιτούτου Θερβάντες και έχει συμμετάσχει σε πολλά εργαστήρια μετάφρασης (από ισπανικά προς ελληνικά). Γράφει μικροδιηγήματα, πολλά εκ των οποίων έχουν δημοσιευθεί σε ηλεκτρονικά περιοδικά και εκδόσεις στο εξωτερικό. Συνεργάζεται με το «Λα Γκάγια Θιένθια», ισπανικό περιοδικό ποίησης, παρουσιάζοντας και μεταφράζοντας έλληνες ποιητές στα ισπανικά.

Η Βιρχίνια Λόπες Ρέθιο γεννήθηκε στο Πίνος Πουέντε στη Γρανάδα το 1975. Είναι διδάκτωρ Φιλολογίας, συνεργάζεται με το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και το Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας. ‘Εχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σχετικά με την πρόσληψη της ισπανικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα. Επίσης, ασχολείται με τη λογοτεχνική μετάφραση.

EduardoLucenaΟ Εδουάρδο Λουθένα σπούδασε Ισπανική Φιλολογία στην Κόρδοβα (Ισπανία) και ύστερα από ένα ακαδημαϊκό και επαγγελματικό πέρασμα από την Γαλλία, έφτασε στην Ελλάδα για να μείνει και στο Αbanico για να διδάσκει Ισπανική γλώσσα και ισπανόφωνη λογοτεχνία και να μοιραστεί λογοτεχνικές στιγμές με Ελληνόφωνους μαθητές. Παράλληλα ασχολείται με την δραματική τέχνη και διδάσκει θέατρο, ανεβάζοντας  κάθε χρόνο ένα έργο με τους μαθητές του.

Ο Νίκος Μαθιουδάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Το 2012 αναγορεύτηκε διδάκτορας από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης με θέμα: «Νεολογικά αθησαύριστα στην “Οδύσεια” του Νίκου Καζαντζάκη: Στρατηγικές κατανόησης, Ασάφεια και Βεβαιότητα». Συμμετέχει σε επιστημονικά συνέδρια λογοτεχνικού και γλωσσολογικού ενδιαφέροντος, θέλοντας να προάγει την επιστήμη της γλώσσας και της λογοτεχνίας. Κάνει διαλέξεις εντός και εκτός Ελλάδας με σκοπό τη διάδοση της σκέψης και του πνεύματος του Καζαντζάκη σε ολόκληρο τον κόσμο. Εργάζεται ως Επιστημονικός Σύμβουλος στις Εκδόσεις Καζαντζάκη με βασικά καθήκοντα την έκδοση αδημοσίευτων χειρογράφων, επιστολών, σημειώσεων του Καζαντζάκη, καθώς και την επανεπιμέλεια της νέας σειράς των ήδη δημοσιευμένων έργων του συγγραφέα.

PetrosMarkarisWΟ Πέτρος Μάρκαρης  (Κωνσταντινούπολη, 1937), εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1965 με το θεατρικό έργο «Η ιστορία του Αλή Ρέτζο». Δραματουργός, μεταφραστής, μελετητής του έργου του Μπρεχτ και σεναριογράφος του Θ. Αγγελόπουλου. Έχει συγγράψει τη σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Κώστα Χαρίτο: «Νυχτερινό δελτίο», «Άμυνα ζώνης», «Ο Τσε αυτοκτόνησε», «Βασικός μέτοχος», «Παλιά, πολύ παλιά». Εκτός από τέσσερα θεατρικά έργα, έχει επίσης δημοσιεύσει την “τετραλογία της κρίσης”: «Ληξιπρόθεσμα δάνεια», «Περαίωση», «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» και «Αθήνα της μιας διαδρομής», ενώ μεσολάβησε η συλλογή διηγημάτων «Αθήνα, πρωτεύουσα των Βαλκανίων». Το 2013 τιμήθηκε με το «Μετάλλιο Γκαίτε» από το γερμανικό Κράτος «για την εξαιρετική προσφορά του στη γερμανική γλώσσα και τις διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις».

Ντιάνα Μπόμπολου. Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1954. Έχει κάνει σπουδές πολιτικών επιστημών (πτυχίο Παντείου, 1977),  διερμηνείας  και μετάφρασης  (E.T.I. Université de Genève, 1978), εφηρμοσμένων ξένων γλωσσών (Maîtrise L.E.A., Université de la Sorbonne-Paris IV, 1980), ισπανικής φιλολογίας-γλωσσολογίας (Diploma, Universidad Complutense de Madrid, 1987) και μεταπτυχιακές σπουδές (D.E.A. γλώσσας, λογοτεχνίας και πολιτισμού ισπανόφωνων χωρών, Université de la Sorbonne-Nouvelle-Paris III, 1987). Από το 1980 έως το 2010 εργάστηκε ως μεταφράστρια στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες, με γλώσσες : Ισπανικά, ιταλικά, γαλλικά, αγγλικά και πορτογαλικά.  Παράλληλα έχει μεταφράσει λογοτεχνικά έργα (Ο λαβύρινθος της μοναξιάς  του Οκτάβιο Πας), διδάξει τεχνική και λογοτεχνική μετάφραση και δώσει διαλέξεις και σεμινάρια με θέμα τη γλωσσική παιδεία, τη μετάφραση, τον μεξικανικό και γενικότερα τον ισπανόφωνο πολιτισμό, σε διάφορα πανεπιστήμια και πολιτιστικά ιδρύματα στην Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ολλανδία και το Μεξικό. Επίσης έχει δημοσιεύσει άρθρα σχετικά με τα θέματα αυτά.

MARCOS BREUERΟ Μάρκος Μπρόγιερ γεννήθηκε στην Αργεντινή και σπούδασε φιλοσοφία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα. Αφού εργάστηκε επί διετία ως σύμβουλος δημόσιας διοίκησης, πήρε υποτροφία και έκανε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Ντύσελντορφ. Αφού το ολοκλήρωσε το 2006, έζησε τρία χρόνια στη Ρώμη, όπου εργάστηκε στον τομέα της εκπαίδευσης και της πανεπιστημιακής έρευνας. Το 2009 μετακόμισε στην Αθήνα. Οργανώνει τακτικά εργαστήρια και μαθήματα φιλοσοφίας και ιστορίας της λογοτεχνίας. Έχει εκδώσει τα βιβλία Agentes, procesos y configuraciones (UNC, 2000), Sociología en la ética (Lit, 2006) και έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σε εξειδικευμένα περιοδικά. Υπό έκδοση είναι το βιβλίο του για την διαμάχη γύρω από την ευθανασία.

KostasPaleologosΚωνσταντίνος Παλαιολόγος (Αθήνα 1963). Αναπληρωτής καθηγητής Εφαρμοσμένης Μεταφρασεολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διδάσκει επίσης Ισπανική Λογοτεχνία στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Έχει μεταφράσει από τα ισπανικά στα ελληνικά έργα των Ε. Σάμπατο, Μ. Αλτολαγκίρε, Ι. Αλδεκόα, Μ. Βάσκεθ Μονταλμπάν, Χ. Γιαμαθάρες, Ρ. Τσίρμπες, Χ. Αγέστα, Λ. Μ. Πανέρο, Σ. δε Τόρο, Α. Μπράις Ετσενίκε, Α. Τραπιέγιο, Α. Γκαμονέδα, Σ. Πάμιες και Α. Κουέτο, μεταξύ άλλων. Διαχειρίζεται το blog: http://konstantinos-paleologos.blogspot.gr

Η Μαρία Παπαδήμα σπούδασε Γαλλική Φιλολογία, Συγκριτική Λογοτεχνία και Λογοτεχνική Μετάφραση στην Αθήνα, το Παρίσι και τη Λισαβόνα. Εργάστηκε ως μεταφράστρια στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις Βρυξέλλες. Σήμερα είναι Πρόεδρος του Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει στο ενεργητικό της ένα μεγάλο αριθμό μεταφράσεων σημαντικών έργων από τη γαλλική (Blaise Cendrars, Boris Vian, Apollinaire), την ισπανική  (Octávio Paz) και την πορτογαλική γλώσσα (Camilo, Dulce Cardoso, Fernando Pessoa). Το 2008 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης για Το βιβλίο της ανησυχίας. Τελευταία της μετάφραση, η Ρεαλιστική Τριλογία (Μεταθανάτιες αναμνήσεις του Μπρας Κούμπας, Κίνκας Μπόρμπα, Δον Κασμούρο)του Μασάντο ντε Ασίς, Gutenberg, 2017.

Η Μαρίλια Παπαθανασίου είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ με μεταπτυχιακές σπουδές στις γλώσσες, στο Πανεπιστήμιο ULB των Βρυξελλών. Είναι δημοσιογράφος από το 1995. Έχει εργαστεί στο ΒΗΜΑ, στην ΕΡΤ και στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Έχει καλύψει διεθνή ζητήματα, καθώς και θέματα πολιτισμού. Μεταξύ των συγγραφέων με τους οποίους έχει συνομιλήσει είναι ο νομπελίστας Mario Vargas Llosa και ο Juan Gabriel Vasquez ενώ έχει κάνει συνεντεύξεις με κορυφαίους μουσικούς της Βραζιλίας όπως ο Caetano Veloso και ο Gilberto Gil. Έχει επίσης διατελέσει σύμβουλος Τύπου του Ινστιτούτου Cervantes της Αθήνας (2002-2003). Σήμερα διατηρεί σελίδα βιβλιοκριτικής στην  εφημερίδα Ελευθερία του Τύπου ενώ συνεργάζεται και με την μηνιαία επιθεώρηση του βιβλίου The BooksJournal. Είναι πολύγλωσση (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά και πορτογαλικά).

NIKOS PRATSINIS 2 Ο Νίκος Πρατσίνης είναι απόφοιτος χημείας (Παν/μιο Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στην οικονομία της χημ. βιομηχανίας στη Μαδρίτη (Παν/μιο Complutense) και σπουδές πορτογαλικής φιλολογίας στη Λισσαβώνα. Εργάζεται ως διερμηνέας συνεδρίων, μεταφραστής (λογοτεχνικής και τεχνικής μετάφρασης), καθηγητής λογοτεχνικής μετάφρασης και είναι ιδιοκτήτης κατά 50% της μεταφραστικής εταιρίας COM OE, Μετάφραση-Διερμηνεία. Μεταφράζει από τα αγγλικά, τα ισπανικά και τα πορτογαλικά και τα καταλανικά. Έχει μεταφράσει Σεφέρη (ανθολογία ποιημάτων) και Καβάφη (τα ποιήματα του «κανόνος») στα πορτογαλικά σε συνεργασία με τον πορτογάλο ποιητή και καθηγητής αγγλικής φιλολογίας J.M.Magalhães (βραβείο Ελληνικής Εταιρίας Μεταφραστών Λογοτεχνίας, 1995). Έχει λάβει το βραβείο καλύτερης μετάφρασης, από ισπανικά σε ελληνικά, του ΕΚΕΜΕΛ-Ινστ. Θερβάντες (από κοινού με τους μαθητές/συμμετφραστές του από το ABANICO, 2008) για τη μετάφραση του έργου “Alfanhuí», του R.S.Ferlosio. Ενδιαφέρεται για τη συλλογική μετάφραση και ομαδική επιμέλεια, στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Η Νίκη Σταύρου είναι Διευθύντρια των Εκδόσεων Καζαντζάκη, του εκδοτικού οίκου που εκδίδει και διακινεί τα έργα του Νίκου Καζαντζάκη στην ελληνική γλώσσα και ο οποίος δραστηριοποιείται σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η διοργάνωση εκδηλώσεων και η υποστήριξη καλλιτεχνικής και θεατρικής δημιουργίας για την ανάδειξη του έργου του μεγάλου συγγραφέα. Ως πνευματική δικαιούχος του έργου του Νίκου Καζαντζάκη, είναι επίσης υπεύθυνη του τμήματος Ξένων Δικαιωμάτων των Εκδόσεων Καζαντζάκη, με αποστολή την προώθηση και την ανάδειξη του έργου του οικουμενικού συγγραφέα σε όλες τις γλώσσες και χώρες του κόσμου. Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και Φιλοσοφία, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλική Λογοτεχνία.

Κλαίτη Σωτηριάδου. Πεζογράφος, ποιήτρια, μεταφράστρια λογοτεχνίας. Β.Α. στην Αγγλική Λογοτεχνία και Μ.Α. στη Θεωρία και Πρακτική της Λογοτεχνικής Μετάφρασης, Πανεπιστήμιο Έσσεξ, Αγγλία. Έχουν εκδοθεί ποιητικές συλλογές της, διηγήματα, δοκίμια κι ένα μυθιστόρημα. Τα ποιήματα και τα διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα Ισπανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Βουλγαρικά και Τουρκικά. Δίδαξε Αγγλική λογοτεχνία στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδας Deree και εργαστήρια μετάφρασης ως εξωτερική συνεργάτης στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Λογοτεχνικής Μετάφρασης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει μεταφράσει στα Ελληνικά όλο σχεδόν το λογοτεχνικό έργο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες καθώς και έργα των: Κάρλος Φουέντες, Μάριο Βάργκας Λιόσα, Λουίς Λαντέρο, Δαβίδ Σάντσες Χουλιάο, Μαρία Άντζελς Αγκλάδα, Ντανιέλ Σάδα, Λάουρα Εσκιβέλ, Άνχελες Μαστρέτα, Χουάν Χοσέ Σάερ, Μανουέλ Βάσκες Μονταλμπάν, Ιζαμπέλ Αλιέντε, Πάμπλο Γκουτιέρεθ και άλλων. Το 2016 έλαβε το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης Θερβάντες για την μετάφραση του έργου του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες «Άπαντα διηγήματα».

Λήδα Χαλκιαδάκη. Γεννήθηκε στην μεταπολεμική Αθήνα και είναι κόρη του δημοσιογράφου Γιώργου Χαλκιαδάκη και της τραγουδίστριας και συγγραφέως Δανάης Στρατηγοπούλου. Σπούδασε πιάνο στο Εθνικό Ωδείο και αρμονία-αντίστιξης με την κ. Κλέλια Φωτοπούλου-Τερζάκη. Συνθέτης, στιχουργός, ερμηνεύτρια, συγγραφέας. Απ” τις πρώτες τραγουδοποιούς της σύγχρονης μουσικής σκηνής.Έχει 2 προσωπικούς δίσκους, 3 μαζί με τον Σπύρο Βλασσόπουλο και συμμετοχές σε άλλους. Στίχους της έχουν τραγουδήσει πολλοί σημαντικοί τραγουδιστές. Έχει γράψει μια ποιητική συλλογή και κείμενα της σε λογοτεχνικά περιοδικά, καθώς και σε διαδικτυακές λογοτεχνικές ιστοσελίδες. Έχει δώσει συναυλίες και έχει κάνει τηλεοπτικές εμφανίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό: Τις δεκαετίες ’70 και ’80 συνεργάστηκε με τους Σπύρο Βλασσόπουλο, Δ. Σαββόπουλο, Γ. Μαρκόπουλο, Νίκο Ξυλούρη, Μαρίζα Κωχ, Δόμνα Σαμίου, Β. Γερμανό, Κώστα Τουρνά κ.ά. Έχει παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ τραγουδιού Θεσ/νίκης 1973 και 1974, όπου βραβεύτηκε το «Όταν θα γεννηθεί ο γιος σου». Επιμελείται και παρουσιάζει εκδηλώσεις ποίησης και μουσικής, Το 2005, δημιουργεί το Σεμινάριο Στιχουργικής «Στίχος – το μισό του τραγουδιού» και το Εργαστήρι Τραγουδοποίησης στο «Μικρό Πολυτεχνείο», στο Θησείο. Συμμετέχει στο μουσικό ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοίτη, «Ζωντανοί στο Κύτταρο-σκηνές ροκ», που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης τον Νοέμβρη του 2006.

Ο Στέλιος Χουρμουζιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα (1973) σπούδασε νομική (Αθήνα), ιταλική γλώσσα και λογοτεχνία (Θεσσαλονίκη) και είναι υποψήφιος διδάκτορας στην ιστορία της μετάφρασης στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβαίνης (Leuven). Εδώ και είκοσι περίπου χρόνια, ασχολείται με την τεχνική και λογοτεχνική μετάφραση, μεταφράζοντας κυρίως από αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά στα ελληνικά (εκδόσεις Παρισιάνου Ιωλκός, Μέδουσα-Σέλας). Τα τελευταία χρόνια εστιάζει στην ποιητική μετάφραση. Γράφει και ο ίδιος ποίηση και πεζά. Εργάζεται ως διπλωμάτης στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.

Αθηνά Ψυλλιά. Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα. Τα τελευταία 20 χρόνια δουλεύω παράλληλα στην ψυχική υγεία και στη λογοτεχνική μετάφραση. Σπούδασα Φιλοσοφία, Παιδαγωγική και Ψυχολογία και Κλινική Ψυχολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, όπου παρακολούθησα επίσης μαθήματα πορτογαλικής γλώσσας, μετάφρασης και πολιτισμού, ως υπότροφος. Έχω ειδικευτεί στην συστημική θεραπεία, θεραπεία ζευγαριού, δυναμική ομάδας, θεραπεία τοξικοεξαρτήσεων και στην ψυχολογική διάγνωση. Έχω την τιμή και την χαρά να έχω μεταφράσει από τα πορτογαλικά έργα των Ζοζέ Σαραμάγκου, Αντόνιο Λόμπο Αντούνες, Ζοζέ Καρδόζο Πίρες, Ζοζέ Λουίς Πεϊσότο, Γκονσάλο Μ. Ταβάρες, Μπερνάρντο Καρβάλιο, Ζόρζε Αμάντο για τις εκδόσεις Καστανιώτη, Κέδρος, Πάπυρος και Ελληνικά Γράμματα. Μεταφράζω τον Γυρισμό της Ντούλσε Μαρία Καρδόζο.

ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

MargaBarros15Η Μάργα Μπάpρος, γεννήθηκε στο Κάδις της Ισπανίας. Δύσκολο να την κατατάξει κανείς σε έναν μόνο επαγγελματικό χώρο. Η δραστηριότητά της είναι πολυσχιδής: Καθηγήτρια ισπανικών, ζωγράφος, φωτογράφος, χειροτέχνις, σεφ μαγειρικής. Η γαστρονομία την έχει οδηγήσει στη διοργάνωση εργαστηρίων ιβηροαμερικανικής μαγειρικής, στον συντονισμό γαστριμαργικών μενού σε εστιατόρια, στον συνδυασμό τάπας με κρασιά, καθώς και στη συμμετοχή σε εκδηλώσεις και φεστιβάλ.

ΜΟΥΣΙΚΟΙ

Κώστας Βλαχόπουλος. Ζωγράφος και μουσικός, σολίστ χρωματικής φυσαρμόνικας στο αργεντίνικο tango. Ενεργός στη δισκογραφία και εμφανίσεις σε πλήθος μουσικων σκηνών και θεάτρων ανά την Ελλάδα (Half Note, Θέατρο Badminton, Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, Φεστιβάλ κιθάρας Σύρου, Θέατρο Αλεξης Μινωτής, Δημοτικό Ωδείο Λάρισας, Μύλος Θεσσαλονίκη, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, κ.α.), συνεργασίες με διακεκριμένους μουσικούς, συνθέτες και σκηνοθέτες (Μάριος Στρόφαλης, Ευανθία Ρεμπούτσικα, Πέμυ Ζούμη, κ.α.) Σαν ζωγράφος έχει συμμετάσχει σε τέσσερις ατομικές και εφτά ομαδικές εκθέσεις. Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

RomanΟ Ρομάν Γόμες είναι συνθέτης και διασκευαστής μουσικών έργων. Παίζει πιάνο, κιθάρα και μπαντονεόν. Έχει λάβει μέρος σε πολυάριθμα κονσέρτα και φεστιβάλ ανά τον κόσμο και έχει συνεργαστεί με διεθνούς φήμης μουσικούς, όπως ο Λούτσιο Ντάλα, ο Εντοάρντο ντε Άντζελις κ.ά. Η μουσική πτυχή του έργου του που αφορά το τάνγκο είναι συγκερασμός αργεντινών στοιχείων με  λατινοαμερικάνικο φολκλόρ και τζαζ.  Θεωρεί ότι έχει επηρεαστεί από τον Ντεμπισί, τον Γκέρσουιν και τον Μπάρτοκ. Στο τρέχον πρόγραμμά του είναι η συνεργασία του με τον Έλληνα μουσικό και συνθέτη Μάριο Στρόφαλη, τον διευθυντή ορχήστρας Γιάννη Χατζηλοΐζου και τον Ιταλό σαξοφωνίστα Ντανιέλε Σέπε.

H Μαρία Μανδράγορα είναι χορεύτρια του φλαμένκο, εγκατεστημένη στη Σεβίλλη της Ισπανίας. Δεν ασχολείται μόνο με τον χορό, αλλά και με τη χορογραφία και τη διδασκαλία. Ταξιδεύει ανά τον κόσμο, όπου δίνει παραστάσεις και μεταδίδει το δημιουργικό της πνεύμα και τις γνώσεις της στους μαθητές της.

HermanΟ Χέρμαν Μάυρ (φωνή, κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα) γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Από την παιδική ηλικία είχε στενή σχέση με την λαϊκή μουσική της πατρίδας του. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 συνόδευσε την πιο αντιπροσωπευτική φωνή της Λατινικής Αμερικής, την τραγουδίστρια Mercedes Sosa. Το 2001 αποφάσισε να ταξιδέψει στην Ευρώπη, όπου έχει εμφανιστεί σε μουσικές σκηνές σε πάνω από δέκα χώρες.

MarthaMΗ Μάρθα Μορελεόν γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού και σπούδασε κλασικό τραγούδι και δραματική τέχνη. Το 1986 βραβεύτηκε σαν ηθοποιός (σε μεξικάνικο έργο). Έχει λάβει μέρος σε σημαντικά φεστιβάλ, στο Μεξικό, Η.Π.Α, Κούβα, Π.Ρίκο, Δανία, Γερμανία, τουρκία, Κύπρο και Ελλάδα). Εδώ και χρόνια ζει μόνιμα στην Ελλάδα όπου έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής, της κλασσικής και του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού: Σ. Ξαρχάκος, Α. Μυράτ, Γ. Νταλάρας, Μ. Φαραντούρη, Μάριος Στρόφαλης, Σταύρος Παπασταύρου, μεταξύ άλλων. Συνεργάζεται με αξιόλογους καλλιτέχνες του χώρου της λάτιν μουσικής και της jazz.στην Ελλάδα. Διδάσκει μοντέρνο τραγούδι στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας. Παραδίδει σεμινάρια φωνητικής εκφράσης για τραγουδιστές και ηθοποιούς.

Η Γιώτα Μπαρόν (Γιώτα Ηρωίδου), γεννήθηκε στις Σέρρες.
Τα ακούσματα και οι επιρροές της από μικρή ηλικία περιελάμβαναν από παραδοσιακή και λαϊκή μουσική μέχρι εκκλησιαστική μουσική αφού η μισή της οικογένεια υπήρξε οικογένεια μουσικών που έπαιζε στην ύπαιθρο (πανηγύρια) και έπειτα μεγάλωσε σε ίδρυμα θηλέων στο οποίο διδάχθηκε Βυζαντινή Μουσική. Η σχέση της με το flamenco ξεκίνησε το 2000 με χορό και από το 2004 άρχισε να μελετάει τραγούδι flamenco, με σκοπό να κατανοήσει καλύτερα και σε βάθος την επικοινωνία μεταξύ τραγουδιού-μουσικής και χορού.Συνεχίζει να παίρνει μαθήματα από μεγάλους τραγουδιστές flamenco, να δημιουργεί τα δικά της projects, να ψάχνει τη σχέση ανάμεσα στις διαφορετικού είδους μουσικές, να γράφει στίχους για τα τραγούδια της και να συνεργάζεται με ωραίους ανθρώπους και σπουδαίους καλλιτέχνες. Είναι μητέρα του Χαράλαμπου που της δίνει όλη την έμπνευση και τη δύναμη για να προχωρήσει πιο πέρα.

Ο Γιώργος Ρούλος σπούδασε με τον καθηγητή Κάζαγλη Τάσο κοντραμπάσο στο Αττικό Ωδείο απ” όπου αποφοίτησε με βαθμό Άριστα. Έχει συνεργαστεί  με  Συμφωνική Ορχήστρα  ΕΡΤ ,  Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής  ΕΡΤ, Ορχήστρα των Χρωμάτων, Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου , Ελληνοτουρκική  Ορχήστρα   Νέων , και με διάφορα  jazz  σχήματα

Μάριος Στρόφαλης. (Αθήνα, 1969). Ξεκίνησε τις σπουδές του στη μουσική σε ηλικία έξι χρονών στο  Εθνικό Ωδείο. Απέσπασε το πτυχίο Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ολοκλήρωσε τις ακαδημαϊκές μουσικές του σπουδές του στο Conservatoire N. Superieur M. D. de Paris και το Πανεπιστήμιο Paris VIII στην Γαλλία, με μεταπτυχειακές σπουδές στη Μόσχα και στο Παρίσι. Δραστηριοποιήθηκε ως συνθέτης και ως σολίστ του πιάνου στην Ελλάδα και την Γαλλία. Δίδαξε ως καθηγητής στο Εθνικό Ωδείο και στο Σύγχρονο Ωδείο. Είναι δημιουργός και συντονιστής του «Αθηναϊκού Καλλιτεχνικού Δικτύου» και των πολιτιστικών προγραμμάτων-φεστιβάλ «Το Μικρό Παρίσι των Αθηνών», «Athens gardens festival», «Patision Cinemart festival». Το 2011 ξεκινά να εργάζεται στην Τεχνόπολις του Δήμου Αθηνών ως καλλιτεχνικός διευθυντής των μουσικών φεστιβάλ. Το 2012 δημιουργεί το »Athens World Music Festival» στην Τεχνόπολις και το 2013 αναδιαμορφώνει το Athens Τechnopolis Jazz Festival. Η κύρια ενασχόλησή του για δεκαέξι  χρόνια είναι η σύνθεση μουσικής για τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο .Τα τελευταία 11 χρόνια  δίνει συνεχώς συναυλίες με το κουαρτέτο του και δισκογραφεί τα European Taxim Ι και ΙΙ και το 2012 δημιουργεί το εξειδικευμένο σε τάνγκο μουσικό σχήμα Tanguerissimo μαζί με τους Κώστα Βλαχόπουλο και Román Gómez.

Aλεχάντρο Τσακόν. Η σταδιοδρομία μου άρχισε όταν ήμουν μόλις ενιά χρονών, τότε που ο δάσκαλός μου, ο Juan Mesa, με την υπομονή και την αγάπη του για τη μουσική με εισήγαγε στην τέχνη και τον χαρακτήρα της κιθάρας φλαμένκα. Μεγάλωσα μαθητεύοντας κοντά σε ανδαλουσιανούς και ξένους μουσικούς. Το Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας της Κόρδοβας υπήρξε για μένα σημείο αναφοράς. Σπουδαίο ωδείο αποτέλεσαν οι γιορτές στα πολύ τσιγγάνικα στέκια και τις αυλές, όπου είχα την τύχη να γνωρίσω, ν’ακούσω και πολλές φορές να συνοδέψω με την κιθάρα μου μεγάλα ονόματα.  Επίσης, άρχισα να συνοδεύω διάφορους τραγουδιστές σε “πένιας φλαμένκας” σε ολόκληρη την Ανδαλουσία και σε “ταμπλάος”, όπως το La Carbonería στη Σεβίλλη. Κι ακόμα, συνέθεσα τη μουσική για μια θεατρική παράσταση, όπου η “κόπλα” αποτελούσε την κεντρική ιδέα. Μέχρι και σήμερα συνεχίζω να μελετάω, να συνθέτω, ν’ακούω και να ερμηνεύω αυτή την πασίγνωστη μουσική που λέγεται φλαμένκο από τη μια, και από την άλλη να διερευνώ τον χαρακτήρα των παραδοσιακών και λαικών μορφών της ελληνικής μουσικής, προσπαθώντας να γνωρίσω σε βάθος όλο της τον πλούτο. Και τούτο θα το κάνω μέχρι ο θάνατος να βάλει μια τελεία στη ζωή μου.

Σταυρούλα Δημοπούλου-Μάνος ΑρμενάκηςΗ κοινή μας πορεία στο Αργεντίνικο tango ξεκίνησε το 2015 χάρις την αγάπη που τρέφαμε και οι δύο για το χορό γενικότερα μιας και μέχρι να συναντηθούμε είχαμε αγκαλιάσει διάφορα χορευτικά είδη (ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, μπαλέτο, σύγχρονο χορό, musical jazz, latin χορούς, μπαλέτο, ρυθμική γυμναστική και flamenco). Αλλά η αγκαλιά με το tango είχε έρθει για να μείνει! Το γνωρίσαμε σε διαφορετικές χρονικές στιγμές (ο Μάνος το 2000 μέσα από τη Seresta Dance Company και η Σταυρούλα το 2007) και  η αίσθηση οικειότητας που μας δημιούργησε από την αρχή μαζί του μας κέρδισε και  ισχυροποιήθηκε με το πέρασμα του χρόνου.
Προσπαθήσαμε λοιπόν να εντρυφήσουμε στο πνεύμα του tango μέσα από σεμινάρια με δασκάλους από την Ελλάδα και την Αργεντινή  και διδαχθήκαμε μέρος της μουσικής και της κινησιολογίας του. Και θελήσαμε να μεταδώσουμε όση από αυτή την ομορφιά μπορούσε να μεταδοθεί. Με τη μαθητεία της αγκαλιάς του να συνεχίζεται ως σήμερα.

Η Academia del Tango δημιουργήθηκε με σκοπό την μελέτη, την διάδοση και την εκμάθηση του χορού, της μουσικής και του πολιτισμού του αργεντίνικου tango. Την καλλιτεχνική επιμέλεια και διδασκαλία έχουν οι Βαγγέλης Χατζόπουλος και Μαριάννα Κουτάντου, Πρωταθλητές Ευρώπης 2013, καθώς και Δευτεραθλητές Ευρώπης 2012 και Πρωταθλητές Ελλάδος 2011 στο tango salón. Τα μέλη της Academia del Tango διδάσκονται το tango σε δύο μοναδικούς χώρους, εμπνευσμένους από την χρυσή περίοδο του tango και την εποχή του μεσοπολέμου.