JuanitaLOGO1

  • 19.10.2008


    Hoy, pienso en ti, daddy.







  • Vivian Mansour en Grecia



    La escritora mexicana de literatura infantil,
    Vivian Mansour

    conversará con la traductora griega
    Kleopatra Eleotriviari

    y el público presente

    ~ EN ESPAÑOL ~


              el jueves 25 de octubre a las 20.30 h

       en Abanico.
    Kolokotroni 12, 1er piso, Síndagma.

     Tel. 210.3251214 – info@abanico.gr

    E N T R A D A    L I B R E


    Vivian Mansour (México D.F., 1966). Desde 1995 se dedica a escribir literatura infantil. Forma parte del primer catálogo de Literatura Infantil del Fondo de Cultura Económica bajo la dirección de Daniel Goldin. Gran parte de sus libros han sido seleccionados en el Programa Nacional de Lectura y en las Bibliotecas de Aula. Ha colaborado en los libros de texto gratuitos de la SEP y en material de lectura para el público bilingüe en los Estados Unidos. Ha ganado los siguientes concursos: FILIJ de Cuento para Niños (1995), Certamen Internacional A la Orilla del Viento (1997), Premio de Literatura Infantil Castillo de la Lectura (2000). Fue galardonada con el premio Valores Rotterdam en 2010. Ha sido jurado en gran cantidad de concursos de literatura infantil y es invitada constante en encuentros literarios para hablar de su obra y de la promoción de la lectura en México y en el extranjero. Sus títulos, irreverentes y con gran sentido del humor, gozan de gran aceptación entre los lectores.

    Patrocinadores de comunicación:

    ● www.ispania.gr● www.solatino.gr ● http://www.debop.gr/ ● http://juanitalaquejica.blogspot.com/
    ● www.forfree.gr  ● http://hispanoheleno.com/ ● http://www.artmag.gr/● http://www.panoramagriego.gr
  • Que falta me hace mi padre a cada paso que doy


    .
    Que falta me hace mi padre
    A cada paso que doy
    Que falta me hace mi padre
    A cada paso que doy
    Ya mi dios se lo llevó
    Qué solita que está mi madre
    Ya mi dios se lo llevó
    Qué solita está mi madre

    Recorrimos tantas veces
    Caminos y más caminos
    Eramos inseparables

    casi como dos amigos
    Recorrimos tantas veces
    Caminos y más caminos
    Que falta me hace mi padre
    Ya no lo tengo conmigo

    Como lo voy a olvidar
    Siempre lo tengo presente
    Como lo voy a olvidar
    Siempre lo tengo en mi mente
    El me enseñó a trabajar
    Me aconsejó a ser decente
    El me enseñó el buen camino
    Y a vivir como la gente

    Fui el primero de sus hijos
    Él que alegrara su hogar
    Lo digo con sentimiento
    En este triste cantar
    Que falta me hace mi padre
    ¿Cómo lo voy a olvidar?
    Que falta me hace mi padre
    ¿Cómo lo voy a olvidar? 
     
    NUNCA
  • Τα χρώματα της Ειρήνης




    Συνάντηση Νέων Ελλάδα-Μεξικό
    Τα χρώματα της Ειρήνης


     Η Αθήνα φιλοξενεί την πρώτη «Συνάντηση Νέων Ελλάδα-Μεξικό», ένα πεδίο διαλόγου και ανταλλαγής νέων καλλιτεχνών από τις δύο χώρες, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2018.

    Πρόκειται για ένα δρώμενο που ανοίγει ένα κανάλι επικοινωνίας για ιδέες και καλλιτεχνικές προτάσεις με σκοπό την δημιουργία νέων πολιτισμικών σχέσεων μεταξύ της νεολαίας των δύο εθνών. Διοργανώνεται από την Πρεσβεία του Μεξικού στην Ελλάδα, με την υποστήριξη της Μεξικανικής Υπηρεσίας Διεθνούς Συνεργασίας για την Ανάπτυξη  (AMEXCID), της Σταθερές Συγκοινωνίες Α.Ε. (ΣΤΑΣΥ) και της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και τη χορηγία της José Cuervo και της COSMOSLAC.

    Το street art, άξονας της Συνάντησης, θα επιτρέψει σε Μεξικανούς και Έλληνες καλλιτέχνες να εκφραστούν σε τέσσερις τοίχους του σταθμού του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου ΕΙΡΗΝΗ. Η θέση αυτή έχει εξέχουσα συμβολική σημασία όχι μόνο χάρη στο όνομά της, αλλά και γιατί αποτελεί τον σταθμό πρόσβασης στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών, ο οποίος χτίστηκε για να συγκεντρώσει διαφορετικά έθνη ώστε να γιορτάσουν τις κοινές τους αξίες φιλίας και ομόνοιας.

    Επιπλέον, οι καλλιτέχνες θα βάψουν από κοινού ένα τραμ που θα κυκλοφορήσει στην πόλη, σαν μια κινούμενη γκαλερί.

    Θα συμμετάσχουν επίσης σε μια ανοιχτή συζήτηση στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών την Πέμπτη 11 Οκτωβρίου στις 7.00 μ.μ., στο Αμφιθέατρο της Νέας Βιβλιοθήκης.

    Το Μεξικό εκπροσωπούν οι AlfredoLibreGutierrez και Jaime Carbo, ενώ την Ελλάδα ο Νίκος Nέσκες και ο SimpleG.

    ·       Αρχιτέκτονας και εικαστικός καλλιτέχνης, ο Alfredo "Libre" Gutierrez είναι μέλος της ομάδας γκράφιτι και street art Hecho En México (HEM), από την Τιχουάνα, μίας από τις παλαιότερες και πιο γνωστές στο Μεξικό.
    ·       Ο Jaime Carboχρησιμοποιεί πολύ διαφορετικά μέσα για τα έργα του· τοιχογραφίες και πίνακες του έχουν παρουσιαστεί σε πολυάριθμες διεθνείς μπιενάλε. Έχει επίσης διδάξει σε εργαστήρια για νέους καλλιτέχνες γκράφιτι.
    ·       Ο SimpleG σπουδάζει στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών . Έργα του υπάρχουν κυρίως στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Ύστερα από εμπειρία σε διάφορα φεστιβάλ και σε ομαδικές εκθέσεις, αυτόν τον καιρό πραγματοποιεί την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα.
    ·       Ο Νίκος Νέσκεςεισήχθη πρώτος το 2012 στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και αποφοίτησε με άριστα το 2017, έχοντας συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.

    * * *








    “Encuentro de Juventudes México – Grecia: Los colores de la Paz”

    El arte urbano, eje del Encuentro, permitirá a artistas mexicanos y griegos expresarse en cuatro muros de la estación del tren eléctrico de IRINI. Además, los artistas pintarán conjuntamente un tranvía que circulará por la ciudad como una galería en movimiento.

    Igualmente, participarán en una conversación abierta en la Escuela de Bellas Artes de Atenas, el jueves 11 de octubre a las 19.00 horas, en el Anfiteatro de la Nueva Biblioteca. 

    México está representado por los artistas Alfredo “Libre” Gutiérrez y Jaime Carbo; Grecia por Nikos Neskes y SimpleG.

    Se trata de una iniciativa que abre un canal de comunicación para ideas artísticas con el objetivo de crear nuevas relaciones culturales entre las juventudes de los dos países. Está organizado por la Embajada de México en Grecia con el apoyo de la Agencia Mexicana de Cooperación y Desarrollo (AMEXCID), la empresa de Transporte Público STASY A.E. y la Escuela de Bellas Artes de Atenas bajo auspicios del Ministerio de Cultura y Deportes con el patrocinio de José Cuervo y COSMOSLAC.

  • 12 de octubre - 12 Οκτωβρίου


    Η 12η Οκτωβρίου είναι μία ημέρα Μνήμης, που γιορτάζονται πολλά, διαφορετικά και αντικρουόμενα "πράγματα" στον Ισπανόφωνο κόσμο.

    Στο παρακάτω σκιτσάκι υπενθυμίζεται ότι, τελικά, η μόνη δύναμη που κάνει τη γη να γυρίζει, είναι το όποιο είδος χρήματος.


    - Γεια σας. Είμαι ο Κολόμβος. Έρχομαι για να σας διατάσσω, να σας αφήσω στρατούς διαφόρων χρωμάτων και για να πάρω μαζί μου όλο το χρυσάφι...

    - Αυτή πρέπει να είναι η πρώτη επίσκεψη του ΔΝΤ...


  • ¡Catrina ya sabe!



  • Kakistocracia



  • Champagne for Gipsies, Goran Bregovic - Bella Ciao





    Una mattina mi son' svegliato O bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao Una mattina mi son' svegliato E ho trovato l'invasor O partigiano, portami via O bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao O partigiano, portami via Ché mi sento di morir E se io muoio da partigiano O bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao E se io muoio da partigiano Tu mi devi seppellir E seppellire lassù in montagna O bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao E seppellire lassù in montagna Sotto l'ombra di un bel fior Tutte le genti che passeranno O bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao Tutte le genti che passeranno Mi diranno: Che bel fior E quest' è il fiore del partigiano O bella ciao, bella ciao, bella ciao, ciao, ciao E quest'è il fiore del partigiano Morto per la libertà E quest'è il fiore del partigiano Morto per la libertà


    mondina or mondariso (from the Italian verb mondare, to clean) refers to a seasonal worker of paddy fields of rice specially in Italy's Po Valley from the late 19th century to the first half of the 20th century. [...]
    The work of the mondina women also inspired many popular songs such as "Alla mattina appena alzata" popular since the late 19th century which is considered the origin of the anti-fascist song of the Second World War "Bella ciao". 
  • 2 Οκτωβρίου 1968: Η Σφαγή του Τλατελόλκο



    Σε αυτό το σημείο, στην Πλατεία των 3 Πολιτισμών, πριν 50 χρόνια, στις 2 Οκτωβρίου, έγινε η Σφαγή του Τλατελόλκο. Στην καρδιά της Πόλης του Μεξικού, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι εγκληματίες ποτέ δεν πλήρωσαν για την εν ψυχρώ δολοφονία εκαταντάδων φοιτητών. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ξεκίνησαν κανονικά 10 μέρες αργότερα, υπήρξε απόλυτη σιωπή και συγκάλυψη σε διεθνές επίπεδο και οι μόνοι που αντέδρασαν ήταν οι μαύροι Αμερικανοί ολυμπιονίκες Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος, όταν σήκωσαν τις γροθιές τους στο βάθρο των νικητών.


    Η Μεξικάνα Martha Moreleon, με αφορμή αυτήν την θλιβερή επέτειο τραγουδά στον Ακροβάτη, στις 11 Οκτωβρίου στις 10 το βράδυ. Μαζί της οι Herman Mayr, Pedro Fabian και Γιάννης Γιαννάκος.







    ΥΓ. Οι Φραγκισκανοί καλόγεροι, μανταλωμένοι στην εκκλησία που φαίνεται πίσω από τη επετειακή στήλη, δεν άνοιξαν ποτέ την πόρτα στους φοιτητές που χτυπούσαν απεγνωσμένα, προσπαθώντας να σωθούν από τους πισώπλατους πυροβολισμούς και τις ξιφολόγχες.


    Περισσότερες πληροφορίες:
    México: el 2 de octubre de 1968, la masacre de Tlatelolco
    Matanza de Tlatelolco: qué pasó el 2 de octubre de 1968, cuando un brutal golpe contra estudiantes cambió a México para siempre
    Η σφαγή του Τλατελόλκο: Η "Τιεναμέν" του Μεξικού
    2 Οκτωβρίου 1968: Η σφαγή του Τλατέλολκο
  • Λαδένια Κιμώλου (και με ολίγη από Χουανίτα)


    Υλικά

    Για τη ζύμη
    500 γρ φαρίν απ
    1 φακελάκι ξηρή μαγιά
    ελαιόλαδο
    νερό χλιαρό
    αλάτι, ζάχαρη, πάπρικα γλυκιά, ρίγανη

    Για την επικάλυψη
    3 κρεμμύδια
    4 ντομάτες
    ελαιόλαδο
    αλάτι, πιπέρι, πάπρικα καπνιστή, ρίγανη
    ρεγκάτο λάιτ

    Εκτέλεση

    Κοσκινίζουμε το αλεύρι.
    Ανακατεύουμε την μαγιά με λίγο χλιαρό νερό, προσθέτουμε αλάτι, ζάχαρη και λίγο λάδι.
    Ρίχνουμε το μείγμα στην λεκάνη με το αλεύρι και προσθέτουμε σιγά σιγά ελαιόλαδο και 1 ποτήρι χλιαρό νερό σταδιακά, μέχρι να γίνει μια μαλακιά ζύμη.
    Αφού ζυμώσουμε για λίγο, την λαδώνουμε με τα χέρια και την βάζουμε σε καθαρό σκεύος.


    Σκεπάζουμε με μεγάλο πιατόπανο και τυλίγουμε με κάποιο μεγάλο ύφασμα. Εναλλακτικά, ανάβουμε αερόθερμο. Σε μισή ώρα με τρία τέταρτα θα έχει ήδη φουσκώσει η ζύμη.
    Στο μεταξύ ψιλοκόβουμε σε ροδέλες τα κρεμμύδια, τις ντομάτες (αφού τις ξεφλουδίσουμε  και τις στίψουμε με τα χέρια ώστε να φύγουν σπόροι και υγρά), καθώς και τις πιπεριές.
    Βάζουμε την γέμιση σε σουρωτήρι και τρίβουμε με αλάτι. Προσθέτουμε πάπρικα καπνιστή και ρίγανη.
    Όταν φουσκώσει η ζύμη την απλώνουμε με τα χέρια σε λαδωμένο στρογγυλό  μεγάλο ταψί.

    Είναι πολύ πιο γευστική από ό,τι φαίνεται!
    Από πάνω βάζουμε τα λαχανικά και ρίχνουμε και λίγο ελαιόλαδο.
    Αν θέλουμε, στην μισή προσθέτουμε τριμμένο ρεγκάτο, ανθότυρο, μοτσαρέλα, παρμεζάνα, ή όποιο τυρί μας αρέσει. 
    Επίσης μπορούμε να προσθέσουμε αντί για τυρί ελιές ή και κάππαρη.
    Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190ο στον αέρα, στην πιο χαμηλή * σκάλα για 50 λεπτά.

    *
    Η δική μου κουζίνα έχει 3 χαμηλές σκάλες, αναγκάστηκα στα 40 λεπτά και ανέβασα την λαδένια στην δεύτερη από κάτω, γιατί ενώ είχε ψηθεί η βάση αρκετά, ήταν μαλακό λόγω των υγρών των λαχανικών το πάνω μέρος. Στο δεκάλεπτο όμως ήταν έτοιμη.

  • 29 de septiembre Día Nacional del Maíz en México



















    En el marco de los primeros brotes de elotes en los cultivos, nace este día para promover el maíz endémico y su riqueza tanto nutritiva como cultural.

    Sabemos que en México la cultura ha girado enormemente en torno al maíz. Este cereal que nació gracias a la domesticación por el hombre a partir del teocintle,  fue convirtiéndose en eje de la cultura de múltiples etnias indígenas. Aparece prácticamente en la mitología de todas.
    Lo anterior no es casualidad, el maíz, tan generoso, en combo con el frijol y la calabaza hacen un mix nutritivo que mantuvo a millones de mesoamericanos en condiciones saludables durante milenios.
    En estos días, a finales de septiembre, desde hace miles de años es la época de cosecha del preciado maíz. Entre el 28 y 29 de septiembre se hacen las primeras elotadas; en ellas suele recolectarse la hermosa flor de pericón (yauhtli) y colocarse en las esquinas de los cultivos, las casas, puertas., etc. Esta costumbre es, de hecho, de orígenes prehispánicos (su adecuación colonial coincide con el día de San Miguel Arcángel): solía agradecerse a Tláloc por las cosechas con esta flor.
    Por ello, desde el 2012 organizaciones miembros de la campaña Sin Maíz no Hay País, han promovido y declarado el 29 de septiembre como el Día Nacional del Maíz en México.
    En los últimos años diversos movimientos, como el de Tortilla de Maíz Mexicana, han impulsado el retomar el cultivo de semillas nativas (que son las que verdaderamente guardan las milenarias propiedades nutricionales del maíz).
    Para celebrar lo generoso que el maíz ha sido con el mundo (es el primer cereal consumido a nivel global), y en especial con tierras mexicanas, el 29 de septiembre, fecha en la que por cierto se celebran las primeras elotadas, fue designado como el Día Nacional del Maíz.
    En palabras de Guillermo Bonfil (miembro de Sin Maíz no hay País):
    En muchos lugares los primeros elotes suelen cortarse a fines de septiembre y por ello se elije el día de san Miguel, que se celebra el 29 de ese mes, para hacer diversas ceremonias. En el centro de México suele recolectarse para ese momento la flor del pericón, una variedad del cempasúchil, también ceremonial; con ramos de esta flor amarilla, luminosa, se forma una cruz que protege las cuatro esquinas de la milpa, las casas, los lugares de trabajo y aun los vehículos en que se transporta la gente del campo. En la región centro-Montaña de Guerrero se dice que así ahuyentan al Mayantle, que es la hambruna, de manera tal que al colocar las cruces de pericón se espanta el hambre.
    *Imagen:edomexinforma.com


    Considerando que:
    • El maíz es nuestro alimento básico, es el cultivo principal de nuestra agricultura; tiene un gran valor económico y a la vez, es la base de la cultura del maíz que nos incluye a todas y todos los mexicanos: somos mujeres y hombres de maíz.
    • El mundo enfrenta una crisis de grandes dimensiones en la que el alza del precio de los granos, base de la alimentación del mundo: arroz, trigo y el maíz siguen en aumento.
    • La producción de etanol a base de maíz ha incrementado el consumo del grano en el mundo y la producción de maíz en 2009 se prevé que sea menor que la de 2008. Por lo cual es previsible que en México enfrentemos un incremento en los precios de los alimentos o incluso una situación de carestía.
    La importancia del maíz como base para los transgénicos ha despertado la codicia de las empresas trasnacionales por este grano, existiendo la posibilidad de que a través de sus patentes puedan cobrar regalías a los campesinos mexicanos que fueran contaminados por causas ajenas a su voluntad.
    • El abandono del campo y de los pueblos rurales está socavando los cimientos de la Nación, al tiempo que los conflictos alimentarios de los mexicanos pueden provocar un cataclismo social de proporciones imprevisibles. Sin embargo, el gobierno federal no lo ve, ni lo escucha.
    • Todos los llamados, reclamos, alertas, manifestaciones, estudios, ayunos y propuestas hechas por las comunidades rurales han sido ignoradas por un gobierno que no entiende la gravedad de lo que está pasando en el campo mexicano y en las mesas mexicanas, y no está haciendo nada para prevenir una catástrofe.
    Por ello:
    La Campaña Sin maíz no hay país
    CONVOCA 
    a celebrar el Día Nacional del Maíz
    cada 29 de septiembre a partir de 2009.
    En el día que muchos de nuestros pueblos celebran el inicio de la cosecha de maíz y en vísperas de la conmemoración del Bicentenario de la Independencia y de la Revolución, llamamos a las mexicanas y mexicanos a tomar en nuestras manos la construcción de la Nación a la que tenemos derecho y por la que lucharon nuestros abuelos.
    Hoy más que nunca, el reclamo de independencia, tierra y libertad vibran en nuestros estómagos. Convocamos a todos a que ese sentimiento se eleve hacia las manos, porque ésta es la hora de actuar.
    La verdadera independencia del país reside en la capacidad de alimentarnos sin depender de las importaciones de granos del extranjero. El gobierno de México insiste en privilegiar las importaciones de alimentos en lugar de producirlos nosotros mismos. Quince años de este modelo económico fallido han creado unos cuantos multimillonarios mientras más de la mitad de la población vive en la pobreza, golpeada por la mala nutrición, la desnutrición y el hambre.
    La desgracia del campo se extiende hasta las mesas mexicanas, a donde llega en forma de alimentos caros y de pésima calidad, hechos con conservadores, aditivos y transgénicos. Siete de cada diez mexicanos sufre de sobrepeso y obesidad gracias a una dieta inadecuada que también ha engordado a unas cuantas compañías agroalimentarias, que se han enriquecido a costa de la salud de los mexicanos, ante la indolencia y complicidad de las autoridades.
    El maíz es nuestro
    Celebremos al maíz en todo el país. Este 29 de septiembre de 2009, organicemos actividades culturales, educativas, gastronómicas, rituales, comunitarias, familiares y sociales para garantizar una alimentación sana, suficiente y de acuerdo a nuestros gustos y tradiciones.
    CONVOCAMOS a todos los mexicanos a celebrar al maíz como la base de nuestra alimentación y símbolo del corazón mismo de la Patria con el objeto de que:
    1. El campo mexicano siga vivo y proporcionándonos nuestros alimentos con Soberanía alimentaria.
    2. Contemos con Políticas públicas alternativas y un Estado responsable.
    3. Se impulse la agricultura campesina y se reconozca su carácter multifuncional.
    4. Se rechace la autorización de liberación de maíz transgénico en cualquiera de sus fases y se impida la apropiación del maíz por empresas trasnacionales.
    5. Se prohiba el uso de alimentos para producir agrocombustibles.
    6. Se revaloricen las técnicas y prácticas sustentables de la agricultura campesina
    7. Luchemos contra los monopolios alimentarios y la publicidad engañosa en los alimentos.
    8. Todos las mexicanas y mexicanos gocemos del Derecho a la alimentación
    Que nuestra celebración sea tan diversa como el país, imagina nuevas actividades, inventa acciones y compártelas.: por favor registra tu celebración en la página electrónica
    Maíz y libertad
    ¡Por amor al maíz: soberania alimentaria, alimentos sanos para las y los mexicanos!
    Si el gobierno no actúa, lo haremos nosotros

  • El maíz crece cuando crece, no cuando el campesino quiere


    Un latl y un prehispánico deslactosadotl 
    con dos de spelndatl por favor.



  • Oaxaca vives en mí



    Linda Oaxaca de mi alma,
    no quiero morirme
    sin volverte a ver.


    .

    Linda Oaxaca

    Muy lejos estoy de ti,
    rincón de ensueños y flores,
    la tierra donde nací
    y en donde están mis amores.

    Oaxaca, vives en mí
    y yo por ti doy la vida,
    oye la voz de mi angustia
    que llora y que canta
    queriendo volver.

    Linda Oaxaca de mi alma,
    no quiero morirme
    sin volverte a ver.

    Cariño que llevaré
    guardado como un tesoro,
    jamás yo te olvidaré,
    es mucho lo que te adoro.

    Si nunca te vuelvo a ver,
    Oaxaca de mis amores,
    dile a mi amor que sus besos
    que añoro por siempre quisiera tener.

    Linda Oaxaca de mi alma,
    no quiero morirme
    sin volverte a ver.
  • Παρουσίαση βιβλίου: ¡No vayas, foquita!


    Βιβλιοπαρουσίαση – Presentación del libro

    ¡NO VAYAS, FOQUITA!
    της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΟΥ

    Θα μιλήσουν – Participarán
    Η συγγραφέας Βασιλική Ρουμελιώτου
    Η εικονογράφος Μαρία Σινάνογλου
    Η μεταφράστρια Σοφία Ροηλίδου
    και
    ο φιλόσοφος και συγγραφέας Marcos Breuer

    την Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου, στις 19.00

    στο Abanico
    Κολοκοτρώνη 12, 1ος όροφος, Σύνταγμα
    Τηλ. 210.3251214
    mail: info@abanico.gr




    Σ υ ν τ ε λ ε σ τ έ ς
    Βασιλική Ρουμελιώτου, συγγραφέας
    Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά διαμένει πότε στη Σκιάθο, πότε στον Βόλο και πότε όπου αλλού της κάτσει κάθε χρόνο η μετάθεση όπως ορίζει η παράδοση για τους νομάδες εκπαιδευτικούς μας.
    Αφού γέννησε και τη δεύτερη κόρη της, η ανασφάλεια βάρεσε κόκκινο και άρχισε να φοβάται όλα αυτά που φοβούνται οι μαμάδες, όπως τα κοντομάνικα, τα παγωτά και, κυρίως, τους αγνώστους.
    Αυτό το βιβλίο είναι κομμάτι του σατανικού της σχεδίου να πείσει τις μικρές της να μένουν γενικώς μακριά από αγνώστους, και αφού γίνει πιο διάσημη κι από την κοκκάλω του Χάρι Πότερ, ίσως, ίσως λέμε, καταφέρει να τους τραβήξει την προσοχή. Αν πετύχει, σειρά έχουν τα κοντομάνικα και τα παγωτά.
    Κωνσταντίνα Δελημήτρου
    Vasiliki Roumeliotou
    Νació en Atenas, pero reside en Skiathos, en Volos o en cualquier otro sitio donde cada año le toque trasladarse, según la tradición de los educadores nómadas en Grecia.
    Después de dar a luz a su segunda hija, la inseguridad se apoderó de ella y empezó a tener miedo de todo lo que a las madres les da miedo, como de las camisetas de manga corta, de los helados y, especialmente, de los extraños.
    Este libro forma parte de su plan malvado para persuadir a sus pequeñas a que se queden lejos, en general, de los extraños, y después de hacerse más famosa que la flaca de Harry Potter, quizá, digo quizá, logre captar su atención. Si lo consigue, les toca el turno a las camisetas de manga corta y a los helados.
    Constantina Delimitrou
    Μαρία Σινάνογλου
    Γεννήθηκε στη Γερμανία και μεγάλωσε κάτω από τον ζεστό ήλιο της Ελλάδας. Τελειώνοντας τη Σχολή Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών στην Αθήνα, ξεκίνησε το ταξίδι στον κόσμο της Γραφιστικής και της Εικονογράφησης παιδικού βιβλίου. Αγαπά τα παραμύθια και όλο το μαγικό σύμπαν που τα περιβάλλει. Τη φαντασία, τα έντονα χρώματα, τη φύση, τα ζώα, τα παιχνίδια, το Καλοκαίρι και τα απλά πράγματα που μετατρέπουν τις μικρές στιγμές σε μεγάλες περιπέτειες.
    María Sinanoglou
    Nació en Alemania y creció bajo el sol caliente de Grecia. Después de completar su formación en la Escuela de Artes Gráficas y Estudios Artísticos de Atenas, emprendió su viaje por el mundo del Diseño Gráfico y de la Ilustración de libros infantiles. Ama los cuentos y todo el universo mágico que los rodea; así como la imaginación, los colores intensos, la naturaleza, los animales, los juguetes, el verano y las cosas sencillas que convierten los pequeños momentos en grandes aventuras.
    Σοφία Ροηλίδου
    Διδάκτωρ Νευροεπιστήμης από το Πανεπιστήμιο Complutense Μαδρίτης, τίτλος διατριβής: Διαταραχή έλλειψης προσοχής ή/και υπερκινητικότητας: νευροψυχολογική διαφοροποίηση μεταξύ απρόσεκτου και υπερκινητικού υποτύπου. Μεταπτυχιακό στη Γνωστική Νευροψυχολογία, Μάστερ στο Νευρο-Γλωσσικό Προγραμματισμό από το PNL Madrid και στο επαγγελματικό Coaching από το Iryde. Πτυχίο Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνεργαζόμενη καθηγήτρια του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Καταλωνίας, στο Μάστερ Μαθησιακών Δυσκολιών και Διαταραχών Γλώσσας. Πάνω από δεκαπέντε χρόνια εμπειρίας στη διδασκαλία της ελληνικής ως ξένης γλώσσας. Γνωρίζει ελληνικά, ισπανικά και αγγλικά.
    Sofía Roilidou
    Doctora en Neurociencia por la Universidad Complutense de Madrid, con tesis titulada Trastorno por déficit de atención y/o hiperactividad: diferenciación neuropsicológica entre los subtipos inatento e hperactivo. Máster en Neuropsicología Cognitiva por la UCM, Máster en PNL (Programación NeuroLingüística) por PNL Madrid y Coaching profesional por IRYDE. Licenciada en Filosofía, Pedagogía y Psicología por la Universidad de Atenas. Profesora colaboradora del Máster en Dificultades de Aprendizaje y Trastornos del Lenguaje de la Universitat Oberta de Catalunya. Más de quince años ejerciendo como profesora de griego como lengua extranjera. Trilingüe en griego, español e inglés.
    Μάρκος Μπρόγιερ
    Γεννήθηκε στην Αργεντινή. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα (Αργεντινή) και απέκτησε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Ντύσελντορφ, Γερμανία. Από το 2009 μένει στην Αθήνα και παραδίδει μαθήματα ιστορίας του πολιτισμού στο Ινστιτούτο Θερβάντες, κι επίσης οργανώνει εργαστήρια λογοτεχνίας και φιλοσοφίας σε διάφορους οργανισμούς. Ο Μπρόγερ έχει εκδώσει τα βιβλία Agentes, procesos y configuraciones (UNC, 2000) και Sociología en la ética (Lit, 2006). Υπό έκδοση είναι τα βιβλία του Ευθανασία και αυτονομία και Φανταστικά διηγήματα.
    Η σελίδα του είναι www.marcosbreuer.wordpress.com
    Marcos G. Breuer
    Νació en Santa Fe, Argentina. Estudió Filosofía en la Universidad Nacional de Córdoba y obtuvo su doctorado en la Universidad de Düsseldorf, Alemania. Tras una estadía en Roma de tres años en donde se desempeñó en la docencia y la investigación posdoctoral, Breuer se estableció en 2009 en Atenas. Dicta cursos de historia de la cultura latinoamericana en el Instituto Cervantes de Atenas y organiza talleres de literatura y filosofía. Breuer ha publicado Agentes, procesos y configuraciones (UNC, 2000), Sociología en la ética (Lit, 2006), además de diversos artículos en revistas internacionales. Próximamente aparecerá Eutanasia y autonomía: conceptos, argumentos, reflexiones (Eduvim-UniRío Editora) y un libro de relatos Fragmentos de geografía fantástica. Puede consultarse su blog en www.marcosbreuer.wordpress.com

    Χορηγοί επικοινωνίας - Patrocinadores de comunicación:
    ● www.ispania.gr● www.solatino.gr ● http://www.debop.gr/ ● www.forfree.gr
    ● http://juanitalaquejica.blogspot.com/ ● http://www.panoramagriego.gr/
    ● http://hispanoheleno.com/ ● http://www.artmag.gr
    /
  • Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών 2018



      
    Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών 2018

    Στο πλαίσιο της «Αθήνα 2018 - Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου»
    του δήμου Αθηναίων
      
    Πολλές γλώσσες – Μια γιορτή
    -------------------------------------------------------------------------------------------------------
    Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018, 10:00 – 15:00

    Ωδείον Αθηνών
    Περιστύλιο και Αίθουσα Άρης Γαρουφαλής
    Ρηγίλλης & Βασιλέως Γεωργίου Β ́ 17-19

    -------------------------------------------------------------------------------------------------------

    Είσοδος ελεύθερη

    Το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018 το Ωδείον Αθηνών μεταμορφώνεται σε κέντρο πολυγλωσσίας και ψυχαγωγίας.

    Για 6η συνεχή χρονιά τα Μορφωτικά και Πολιτιστικά Ιδρύματα και οι Πρεσβείες από 14 χώρες-μέλη της EUNIC Αθήνας σε συνεργασία με την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, με το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (IKY), με την Πρεσβεία της Γεωργίας και το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών προσφέρουν σε μικρούς και μεγάλους τη δυνατότητα να ταξιδέψουν με όχημα τη γλώσσα από τη μια ευρωπαϊκή χώρα στην άλλη και να γνωρίσουν τον συναρπαστικό κόσμο των γλωσσών μέσα από ένα πρόγραμμα για όλη την οικογένεια.

    Μπείτε στην ιστοσελίδα www.imera-glosson.eu πάρτε μέρος στο διαδικτυακό κυνήγι θησαυρού,  ανακαλύψτε την ελληνική φράση που κρύβεται στο «μονοπάτι» και κερδίστε δωρεάν μαθήματα εκμάθησης Αγγλικών, Γαλλικών, Γερμανικών, Ισπανικών, Σουηδικών,  Ρουμανικών και Τσεχικών.


    Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Άλεξ Κάβδας.

    Online Διαγωνισμός
    Ο διαγωνισμός θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2018 και οι νικητές του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στη Μεγάλη Γιορτή της Ευρωπαϊκής Ημέρας Γλωσσών που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018, 10:00-15:00 στο Ωδείον Αθηνών (Ρηγίλλης & Βασιλέως Γεωργίου Β ́ 17-19).


    Κληρώσεις
    Μείνετε μαζί μας μέχρι το τέλος της εκδήλωσης καθώς εκτός από τα αναμνηστικά δώρα που θα κληρώνονται καθ’ όλη την διάρκεια της εκδήλωσης μεταξύ των οποίων και 2
    tablets από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (IKY), ο  Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού θα προσφέρει σε έναν τυχερό και τον/τη συνοδό της επιλογής του, δύο αεροπορικά εισιτήρια από Ελλάδα προς Κύπρο, μετ’ επιστροφής και με όλους τους φόρους. Ο νικητής μπορεί να υλοποιήσει το ταξίδι του έως την 31/12/18. Περισσότερες πληροφορίες: Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού, κ. Ιωάννα Χατζηκωστή, 210 3610178, cto-athens@cyta.gr.

    Οι διοργανωτές μέλη της EUNIC Αθήνας:
    British Council, Γαλλικό Ινστιτούτο, Goethe-Institut Athen, ÖSD-Institut Griechenland, Σουηδικό Ινστιτούτο Αθηνών, Αυστριακή Πρεσβεία στην Αθήνα, Πρεσβεία της Πολωνικής Δημοκρατίας στην Αθήνα, Πρεσβεία της Ρουμανίας, Πρεσβεία της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Αθήνα, Πρεσβεία της Ουγγαρίας, Σπίτι της Κύπρου σε συνεργασία με  το Ευρωπαϊκό Γραφείο Κύπρου και τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, Ινστιτούτο Θερβάντες, Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού.

    Συντονισμός εκδήλωσης: Goethe-Institut Athen
    Χορηγοί επικοινωνίας:
    Αθηνόραμα, αθηνόραμα.gr, athensvoice, athensvoice radio, debop.gr, infokids.gr, infowoman, Lifo, neolaia, Talk, TheTOC
    Συνεργαζόμενος φορέας: ESN, Erasmus Student Network
    Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της διοργάνωσης «Αθήνα 2018 - Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου» του δήμου Αθηναίων, της οποίας μέγας δωρητής το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

    Με την ευγενική υποστήριξη του Ωδείου Αθηνών.


    Το αναλυτικό πρόγραμμα της εκδήλωσης επισυνάπτεται.

    ---------------------------------------------------------------------------------------------
    Πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό:
    Βίκυ Τραχανή, Vicky.Trachani@goethe.de, Τηλ.: 210 3661043



    Τι είναι η EUNIC;
    Η EUNIC (European Union National Institutes of Culture) (Ένωση Μορφωτικών Ινστιτούτων της Ε.Ε.) είναι μία ένωση εθνικών ή επίσημων πολιτιστικών οργανισμών που εκπροσωπούν τις πολιτιστικές και σε αρκετές περιπτώσεις τις μορφωτικές σχέσεις των χωρών τους με άλλες χώρες.


    Η EUNIC στην Ελλάδα
    Tο παράρτημα της EUNIC Αθήνας ιδρύθηκε στις 10 Ιουνίου 2008. Δεκατέσσερα Ευρωπαϊκά πολιτιστικά ιδρύματα που εδρεύουν στην Αθήνα υπέγραψαν ανεπίσημο μνημόνιο συμφωνίας με πρωταρχικό τους στόχο την ενίσχυση της μεταξύ τους συνεργασίας σε κοινά προγράμματα με τη στήριξη ελλήνων εταίρων από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.
    Το παράρτημα της EUNIC Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε στις 5 Ιουλίου 2012, με τη συμμετοχή πέντε ξένων πολιτιστικών ιδρυμάτων που εδρεύουν στη Θεσσαλονίκη.

    Ο στόχος μας
    Ο κύριος στόχος της ένωσης αυτής είναι η δημιουργία αποτελεσματικών συνεργασιών και δικτύων επικοινωνίας ανάμεσα στους συμμετέχοντες οργανισμούς, η βελτίωση και προώθηση της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και κατανόησης ανάμεσα στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, και η ενίσχυση του διεθνούς διαλόγου και συνεργασίας εντός και εκτός του πλαισίου της Ευρώπης.

  • "Sueño de una tarde de" lunes en la Ciudad de México...



    Don Regino Burrón toma del brazo izquierdo a su esposa Borola, mientras Carlos Monsiváis, y su inseparable gato, los miran. Abajo de ellos está Foforito con su mascota Wilson. Tímidamente Macuca asoma su rostro...

    Es la escena central del mural inaugurado en honor a Gabriel Vargas en la calle de Regina, en el Centro Histórico.

    Un fresco de 16 metros de largo por 4 de alto titulado Sueño de una tarde de domingo en el Callejón del Cuajo muestra a los personajes de La Familia Burrón de  Vargas, con los cuales el caricaturista narró desde 1937 los pesares y alegrías de una parte de la sociedad con su crónica urbana. 

    Pero también es un homenaje al mismo Vargas, a Carlos Monsiváis, Carlos Montemayor y Armando Jiménez, por parte de los NiNis del Taller de Aerografía de la Casa de Oficios del Centro Histórico. 


    La coordinadora general de la Autoridad del Centro Histórico, Alejandra Toscano, señala que el mural permanecerá al menos tres meses, y es parte de la transformación de los espacios públicos en el primer cuadro de la ciudad. 
    “Es un mensaje de que queremos que el Centro Histórico se viva de otra manera y, las calles peatonales como ésta o Madero, van a tener experiencias de este tipo”, agregó. Adelantó que próximamente se nombrará El Callejón del Cuajo a una calle del Centro Histórico y que hay dos opciones: una en Garibaldi o la continuación de Topacio, pero aún no se decide cuál podría ser.

    El coordinador del taller de Aerografía, Guillermo Heredia, señaló que el desarrollo del mural fue en tres meses y participaron 12 alumnos, a quienes se les enseña un oficio. “Son los NiNis que ni estudian ni trabajan, pero con este esfuerzo, en el futuro, podrán tener una fuente de ingresos”. Adelantó que ya se está trabajando en otro mural, el cual estará dedicado al origen e historia del pulque y que se ubicará en la esquina de Regina y Bolivar.






  • Amigo Parra de Chuy Rasgado



    Amigo Parra

    (Chuy Rasgado)


    En Zacatepec florido
    El lugar donde he vivido
    Encargué este tango para ti
    Lo escribió un amigo fiel
    Que algún estarás con él
    Y tocando la guitarra
    Lo tendrás que conocer

    No conoce el egoísmo
    Porque nació en el Istmo
    En el Istmo de Tehuantepec
    Le he llorado mi dolor
    Le he contado de tu amor
    Y el cariño que me tienes, oye, a mí

    Oye el triste tango que llora
    Así mi alma te añora
    Cuando estoy lejos de ti

    Dime, amigo Parra anda y dime
    Antes que marche anda y dime
    Que senda debo seguir.


  • Madrugada del 17 al 18 de agosto de 1936


    A 82 años de su fusilamiento la Junta de Andalucía buscará por cuarta vez la fosa en la que se cree que fue sepultado el poeta español más celebrado del siglo XX

    Madrugada del 17 al 18 de agosto de 1936. Cuatro prisioneros son llevados por los golpistas hasta la carretera que va de Víznar a Alfacar. Allí las balas hacen diana y tras el estruendo caen abatidos dejando una serena noche de verano. Podría ser una historia de tantas que se repitieron a lo largo de tres años de Guerra Civil, pero es el relato del asesinato en Granada del maestro Dióscoro Galindo, los banderilleros anarquistas Francisco Galadín Joaquín Arcollas, y de Federico García Lorca, el poeta español más celebrado del siglo XX y símbolo de todos los desaparecidos que todavía hoy, 82 años después, permanecen en una fosa común.
    [...]

    La familia de Lorca se opone a la excavación 

    La búsqueda se iniciará gracias a una nieta de Dióscoro Galindo –el maestro era cojo y entre los restos apareció una muleta- y la CGT, que se reconocen como “herederos intelectuales” de Arcollas. Por su parte, la familia de Lorca se ha mostrado contraria siempre a cualquier intento por desenterrar al poeta.
    [...]



    La fascinación que provoca el poeta rebasa modas y fronteras. Al cumplirse 82 años de su fusilamiento, su figura y su obra mantienen su inagotable atractivo

    La muerte condena a muchos escritores a un limbo del que, con suerte, salen convertidos en clásicos. Pasan entonces a ser objeto de estudio más que de lectura, dejan de entrar en la vida de la gente para entrar en el examen de selectividad. Federico García Lorca es una excepción. Aunque mañana, 18 de agosto, se cumplen 82 años de su fusilamiento —oficialmente falleció “a consecuencia de heridas producidas por hechos de guerra”—, su figura parece más viva que nunca.

    Fuentes:
    La Vanguardia
    El País
  • Un mundo nuevo



  • Ταϊλάνδη & Μεσόγειος


    Η διαφορά μεταξύ της ανησυχίας που έχεις για τα παιδιά της Ταϊλάνδης και για εκείνα που πνίγονται στη Μεσόγειο είναι ο χρόνος που εμφανίζονται στην τηλεόραση.
    Ρώτα τον εαυτό σου ποιός προγραμματίζει τα συναισθήματά σου και ποιός σου λέει ότι η ζωή μερικών παιδιών αξίζει περισσότερο από αυτή άλλων.


    La diferencia entre la preocupación que tienes por los niños tailandeses y los que se ahogan en el Mediterráneo es el tiempo que aparecen en la televisión. 
    Pregúntate quién está programando tus emociones y quién te dice que la vida de unos niños vale más que la de otros.

  • La muerte de un profeta


    Recuerdo perfectamente ese día, ese día está marcado en el calendario de mi vida. Por aquel tiempo tenía yo 22 años, estaba trabajando en una empresa de limpieza, estuvimos limpiando todo el día un edificio nuevo de oficinas en la carretera de Cádiz.
    Estuve todo el día canturreando mientra que limpiaba los cristales del edificio, recuerdo a última hora llegar a mi jefe, que fue el que dio la noticia; - Ha muerto Camarón.- Acabé la jornada de trabajo, me monté en la furgoneta, era una Opel Midi, y por aquel entonces acababa de salir a la venta el mítico disco de Potro de Rabia y Miel. Mientras conducía hacia mi casa, iba escuchando el disco y las lágrimas caían de mis ojos. Lloré por él como si de un familiar se tratase. Él formaba parte de mi familia en el sentido espiritual, él fue un gran maestro en el sentido gitano y flamenco de ver el mundo y la vida, yo mamé la escuela camaronera aún sin yo ser artista, aún sin yo saber cantar. La escuela camaronera va más allá de la música, es una manera de ver el mundo y la vida, una manera de sentir, una manera de vivir.
    Así que ese día, nos montemos en aquella vieja furgoneta (nueva por aquel entonces) y fuimos al entierro del maestro Camarón. Estuvimos toda la noche sin dormir. Recuerdo ver a Tomatito tomando café en el bar que estábamos. El pueblo ya de madrugada estaba lleno de gitanos que habían llegado de todas partes de España. Aquello fue tremendo, en mi vida he sentido mayor grado de gitanidad en el ambiente que ese día llenaba la Isla de San Fernando. Todos con un tremendo respeto, había allí un sentimiento hermoso de hermandad no solo entre los gitanos llegados de todos los lugares de España e incluso Portugal, sino de los vecinos del pueblo del maestro, gachés y gitanos en aquel día éramos todos uno en aquel viejo pueblo del sur de España.
    Cuando el féretro del profeta del cante gitano pasaba hacia la iglesia para la pertinente misa, era tal la aglomeración de personas, que se tuvo que hacer una cadena humana improvisada por la juventud gitana de aquel tiempo para separar a la multitud del féretro, que estaba cubierto por una bandera gitana, eso hacía que emocionase aún más si cabía, esas imágenes están grabadas en mi corazón como una especie de película imborrable.
    Camarón ha hecho y aún hace tanto por la humanidad, no solo por los gitanos, sino por la humanidad al completo, Camarón nos une a todos en un sentimiento que no es de este mundo, un sentimiento que tiene fragancia divina, que traspasa todas las barreras ideológicas y culturales, es un sentir de la raíz, de la esencia misma del ser humano. Es de aquella personas tocadas por la varita mágica de la existencia.
    Hoy hace 26 años de su fallecimiento, de su viaje a la eternidad, y ahí es donde está, más allá de la vida y de la muerte.
                                                                                                  ravazsa
  • ¡Viva México!




  • Se me olvidó otra vez - Las 3 Señoras


    .
  • Φ του Φωτός



  • Τελευταία μέρα για το 10ο Φεστιβάλ ΛΕΑ


    Τρίτη 19 Ιουνίου

    Ίδρυμα Μαρία Τσάκος

    19:00 - 20:00
    Παρουσίαση της ισπανικής μετάφρασης του βιβλίου «The Modern GreekLanguage» (του Peter Mackridge) από τη Σοράγια Οτσοβιέτ 

    Φέτος το Ίδρυμα Μαρία Τσάκος συμπληρώνει 40 χρόνια ζωής και το γεγονός αυτό αποτελεί κατάλληλο πλαίσιο για την παρουσίαση ενός έργου που χρησιμεύει ως γέφυρα ανάμεσα στην ελληνική και στην ισπανική γλώσσα. Πρόκειται για την ισπανική μετάφραση του The Modern Greek Language (by Peter Mackridge). Σ’ αυτό το έργο, ο Άγγλος νεοελληνιστής μελετά διάφορα ζητήματα της ελληνικής γλώσσας, ως αποτέλεσμα μιας έρευνας που έγινε εδώ και μερικές δεκαετίες.
    Έχει διπλή αξία επειδή, αφενός, καλύπτει τα διάφορα επίπεδα της γλωσσικής λειτουργίας (φωνολογικό, μορφολογικό, συντακτικό, καθώς και υφολογικό), και αφετέρου πραγματεύεται τα γλωσσικά φαινόμενα με τη ματιά του ξένου μελετητή, κάτι που του επιτρέπει να επεξεργάζεται τα θέματα με μεγάλη παρατηρητικότητα. Έτσι, το έργο αποτελεί μια μεγάλη προσφορά σ’ αυτούς που θέλουν να γνωρίσουν περισσότερο την ελληνική γλώσσα.

    * Στα ισπανικά και τα ελληνικά
    Με την υποστήριξη του Ιδρύματος Μαρία Τσάκος 

    20:30 - 21:30
    Αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη με την Ιουλίτα Ηλιοπούλου, τη Νίνα Αγγελίδου και τον Δημήτρη Καλοκύρη
    Ένα μικρό αφιέρωμα στον μεγάλο μας ποιητή, Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1979. Η συγγραφέας Ιουλίτα Ηλιοπούλου θα ανατρέξει στη ζωή και το έργο του, ενώ θα διαβάσει αποσπάσματα από τη «Μαρία Νεφέλη», συνοδευόμενη από τη Νίνα Αγγελίδου με τη βραβευμένη της μετάφραση. Ο ποιητής και μεταφραστής Δημήτρης Καλοκύρης θα μιλήσει για ένα από τα πιο αγαπημένα ποιήματα του Ελύτη, «Του Αιγαίου», και απαγγέλλοντας στο τέλος το ελληνικό πρωτότυπο θα δώσει το έναυσμα για την απαγγελία του ποιήματος σε έξι γλώσσες: ισπανικά, καταλανικά, γαλλικά, αγγλικά, πορτογαλικά και γουαρανί.
    * Στα ισπανικά και τα ελληνικά 
    Με την υποστήριξη της Εταιρείας Συγγραφέων και του Ιδρύματος Μαρία Τσάκος 

    22.00
    Το ΙΜΤ θα παραθέσει κοκτέιλ για τη λήξη του Φεστιβάλ
    Μουσική βραδιά με το χιλιανό κουιντέτο πνευστών Coda
    Το κουιντέτο Coda παρουσιάζει ένα πρόγραμμα μουσικής δωματίου για φλάουτο, όμποε, κλαρινέτο, φαγκότο και γαλλικό κόρνο. Τέσσερα ξύλινα πνευστά και ένα χάλκινο, όλα τους με μια τεχνική, μια χροιά και δυνατότητες πολύ διάφορες, έρχονται σε αντίθεση με την ομοιογένεια του κουαρτέτου εγχόρδων, κάτι που συνεπάγεται μια επιπλέον πρόκληση τόσο για τους συνθέτες όσο και για τους εκτελεστές.
    Με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Χιλής και της Διεύθυνσης Πολιτιστικών Θεμάτων του Υπουργείου Εξωτερικών της Χιλής (DIRAC)